Fish and chips

Kabeljauw en schelvis zijn klassiek: hun stevige, witte visvlees blijft mooi in grote vlokken. Gebruik filets zonder graten en dep ze goed droog voordat je ze door het beslag haalt.

Meng bloem met ijskoud bier of bruiswater tot een glad, dik beslag en roer er vlak voor het bakken een snuf bakpoeder door. Haal de droge vis erdoor en frituur meteen; koud beslag en hete olie geven een knapperige korst.

Frituur de friet eerst op 150 °C tot hij gaar maar nog bleek is, laat uitlekken en bak daarna op 180 °C goudbruin. Bak de vis op 180 °C in ongeveer 5–8 minuten, afhankelijk van de dikte, tot hij gaar is en het beslag krokant.

Fish and chips is het lekkerst direct na het bakken. Bewaar restjes afgedekt in de koelkast en eet ze binnen twee dagen; warm ze op een rooster in de oven op 200 °C op, niet in de magnetron, zodat het beslag en de friet minder slap worden.

Citroen, erwtenpuree en tartaarsaus zijn klassieke begeleiders. Ook azijn over de friet en een knapperige augurk passen goed bij de gefrituurde vis.

Ja: leg de gepaneerde vis en voorgebakken friet los van elkaar op een hete bakplaat en bak ze op 220 °C tot ze goudbruin zijn. Het wordt doorgaans minder krokant dan in de frituur; keer ze halverwege en voorkom dat de plaat te vol ligt.

Nee. Fish and chips bestaat meestal uit een groot stuk vis in een bierbeslag met dikke friet; kibbeling bestaat uit kleinere stukjes vis met een gekruide paneerlaag. De bereiding en de structuur van de korst zijn dus anders.

Een portie van 200 g bevat 21 g eiwit. De hoeveelheid per portie hangt vooral af van de verhouding tussen vis, beslag en friet.