Cavendish-banaan

Leg hem in een papieren zak met een appel of peer en vouw de zak losjes dicht. Die vruchten geven ethyleen af, waardoor de banaan sneller rijpt; controleer hem dagelijks.

Een onrijpe banaan rijpt slecht in de kou, dus laat die op kamertemperatuur liggen. Een rijpe banaan kun je wel koelen: de schil wordt donker, maar het vruchtvlees blijft doorgaans nog enkele dagen goed.

Pel de banaan, snijd hem in plakjes en vries die in één laag in. Doe de bevroren stukjes daarna in een afgesloten bakje; zo kun je ze rechtstreeks in smoothies of bananenbrood verwerken.

Neem een stevige, rijpe banaan en snijd hem in de lengte doormidden. Bak de helften in een beetje boter op middelhoog vuur ongeveer 2 minuten per kant, tot ze goudbruin zijn.

Een zachte, bruine banaan is ideaal voor bananenbrood, muffins of pannenkoekenbeslag: hij is zoet en makkelijk te prakken. Gooi hem weg als het vruchtvlees beschimmeld is of vreemd ruikt.

Een Cavendish-banaan is meestal zacht en zoet als hij rijp is en wordt vaak rauw gegeten. Een bakbanaan is steviger en zetmeelrijker; die wordt doorgaans gebakken, gekookt of gefrituurd.

De suikerbanaan is kleiner en heeft vaak een uitgesproken zoete smaak. Per 100 g levert een suikerbanaan 117 kcal en een Cavendish-banaan 95 kcal.

De eetbare Cavendish-banaan bevat geen ontwikkelde, harde zaden zoals wilde bananen. Voor de teelt worden nieuwe planten meestal vegetatief vermeerderd uit uitlopers van de moederplant.