Πίτσα Ναπολιτάνα

Ζέστανε μια πέτρα ή ένα ατσάλι ψησίματος στο πιο δυνατό πρόγραμμα του φούρνου, για τουλάχιστον 45 λεπτά. Ψήσε την πίτσα κοντά στην επάνω αντίσταση μέχρι να φουσκώσει και να πάρει χρώμα το στεφάνι· σε ξυλόφουρνο ψήνεται περίπου στους 430–480 °C σε 60–90 δευτερόλεπτα.

Η κλασική ζύμη γίνεται με αλεύρι, νερό, αλάτι και μαγιά, χωρίς λάδι ή ζάχαρη. Άφησέ τη να φουσκώσει αργά και άνοιξέ τη με τα δάχτυλα από το κέντρο προς τα έξω, ώστε να μείνει ένα φουσκωτό στεφάνι.

Βάλε τα περισσεύματα σε κλειστό δοχείο στο ψυγείο και κατανάλωσέ τα μέσα σε τρεις ημέρες. Για να ξαναγίνει τραγανή η βάση, ζέστανέ τη σε στεγνό τηγάνι σε μέτρια φωτιά για λίγα λεπτά, με καπάκι για να λιώσει το τυρί.

Η Μαργαρίτα με ντομάτα, μοτσαρέλα και βασιλικό είναι η πιο γνωστή εκδοχή· η Μαρινάρα έχει ντομάτα, σκόρδο, ρίγανη και ελαιόλαδο, χωρίς τυρί. Μια απλή πράσινη σαλάτα ταιριάζει και με τις δύο.

Η Ναπολιτάνα είναι συνήθως στρογγυλή, με λεπτό και μαλακό κέντρο και φουσκωτό στεφάνι. Η σικελική ψήνεται συχνά σε ορθογώνιο ταψί και έχει πιο παχιά, αφράτη βάση.

Το όνομα παραπέμπει στη Νάπολη, όπου αναπτύχθηκε η χαρακτηριστική πίτσα με λεπτή βάση και φουσκωτό στεφάνι. Οι δύο γνωστές κλασικές εκδοχές της είναι η Μαργαρίτα και η Μαρινάρα.