Karamelo

Tunawin ang asukal sa makapal na kawali sa katamtamang init, o pakuluan ito kasama ng kaunting tubig. Kapag kulay amber na, alisin sa apoy at dahan-dahang haluin ang maligamgam na cream o tubig; mag-ingat dahil matinding init at singaw ang lalabas.

Kung basang paraan ang gamit, haluin lang ang asukal at tubig bago pakuluan; huwag haluin habang kumukulo. Punasan ng basang pastry brush ang mga kristal sa gilid ng kawali, o takpan sandali para matunaw ang mga ito sa singaw.

Bagay ang sarsa ng karamelo sa leche flan, pudding, mansanas, saging at sorbetes. Maaari rin itong ihalo sa kape o ibuhos sa popcorn; kaunti lang muna dahil mabilis mangibabaw ang tamis.

Ilagay ang matigas na kendi sa tuyong sisidlang mahigpit ang takip, malayo sa init at halumigmig para hindi ito dumikit o lumambot. Itago sa refrigerator ang sarsa na may cream, at painitin nang dahan-dahan bago gamitin kung tumigas.

Para sa pang-ibabaw ng panghimagas, puwedeng gumamit ng pulot o arnibal, pero iba ang lasa at hindi ito magkakaroon ng bahagyang mapait na lasa ng sunog na asukal. Para sa leche flan, tunawin ang asukal hanggang amber para makuha ang karaniwang sapin ng karamelo.

Ang karamelo ay maaaring tumukoy sa tunaw at kinulayang asukal o sa sarsang gawa rito; ang kendi karamel ay matamis na kendi na may dagdag na sangkap gaya ng gatas o cream. Mas malambot at madaling ibuhos ang sarsa, samantalang matigas o chewy ang kendi.

Sobra na ang pagkakaluto ng asukal kapag napakadilim na ang kulay nito, kaya nagiging mapait. Alisin agad sa apoy sa kulay amber at ilipat sa malamig na lalagyan o haluan kaagad ng cream ayon sa recipe.