Karamelo

Tunawin ang asukal sa makapal na kawali sa katamtamang init, at huwag haluin gamit ang kutsara; paikot-ikutin lang ang kawali. Alisin sa apoy kapag kulay amber na, dahil patuloy pa itong iinit at iitim nang kaunti.

Karaniwang nagkikristal ang asukal kapag may kristal na dumikit sa gilid ng kawali o nahalo habang kumukulo. Para sa basang paraan, tunawin ang asukal sa tubig at punasan ng basang pastry brush ang mga gilid; huwag haluin kapag kumukulo na.

Kapag amber na ang tunaw na asukal, hinaan ang apoy at idagdag nang paunti-unti ang mainit na cream habang hinahalo—uusok at bubula ito nang malakas. Haluin hanggang makinis, saka ihalo ang mantikilya at kaunting asin.

Palamigin muna, ilagay sa malinis na garapong mahigpit ang takip, at itago sa refrigerator. Para lumambot muli, painitin sa microwave nang tig-10 segundo o sa maliit na kaserola sa mahinang apoy, habang hinahalo.

Masarap itong ibuhos sa sorbetes, pancake, hinog na saging o hiniwang mansanas. Ginagamit din ang karamelo sa leche flan, puding na karamel at tart na karamel.

Kung pang-ibabaw o pampatamis ang gamit, puwedeng gumamit ng dulce de leche o pulot, pero mag-iiba ang lasa at lapot. Para sa leche flan, hindi lubos na mapapalitan ang tunaw na asukal dahil iyon ang nagiging matigas at makintab na sapin sa hulmahan.

Ang karamelo ay tunaw na asukal na pinainit hanggang maging kulay amber; maaari itong maging sarsa o sapin sa panghimagas. Ang kendi karamel ay nilulutong kendi na may dagdag na sangkap gaya ng gatas o mantikilya, kaya mas malambot o chewy.

Huwag itong tikman habang mainit: ang tunaw na asukal ay mas mainit kaysa kumukulong tubig at dumidikit sa balat. Ilayo rin ang mukha sa kawali kapag nagdadagdag ng cream o tubig, dahil puwede itong sumirit at bumula.