مروارید تاپیوکا

مرواریدهای درشت را در آب جوش فراوان بریزید و حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه بجوشانید؛ مرتب هم بزنید تا به هم نچسبند. وقتی بیشتر دانه‌ها شفاف شدند، قابلمه را از روی حرارت بردارید و ۱۵ دقیقه درپوش‌گذاشته استراحت دهید، سپس آبکش کنید.

دانه‌های ریز را در آب جوش بریزید و حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بپزید تا شفاف و نرم شوند. اگر دانه‌ها به هم چسبیدند، آبکششان کنید و با آب سرد بشویید؛ برای پودینگ، آن‌ها را مستقیم به شیر یا مایع دسر اضافه کنید تا غلیظ شود.

معمولاً لازم نیست؛ خیس‌کردن می‌تواند دانه‌ها را بیش از حد نرم و چسبناک کند. برای بیشتر مرواریدهای خشک، آن‌ها را مستقیم به آبِ در حال جوش اضافه کنید؛ اگر دستور روی بسته روش دیگری دارد، همان را دنبال کنید.

مروارید پخته را به چای حبابی، پودینگ شیر و دسرهای میوه‌ای اضافه کنید. پس از پخت، آن را با کمی شربت یا شیرین‌کننده مخلوط کنید تا دانه‌ها به هم نچسبند؛ برای چای حبابی، دانه‌ها را تا وقتی گرم و نرم‌اند سرو کنید.

بهترین بافت را همان روز دارد. اگر ناچارید نگهش دارید، دانه‌های پخته را در ظرف دربسته و کمی شربت در یخچال بگذارید و حداکثر تا روز بعد مصرف کنید؛ بافتشان در یخچال سفت می‌شود و با گرم‌کردن کوتاه در مایع داغ نرم‌تر می‌شود.

این دانه‌ها از نشاستهٔ ریشهٔ کاساوا ساخته می‌شوند؛ نشاسته را به شکل دانه درمی‌آورند و خشک می‌کنند. نوع خشکِ نپخته با دانه‌های شفاف و نرمِ داخل چای حبابی یکی نیست و باید پیش از خوردن پخته شود.

مروارید تاپیوکا از نشاستهٔ کاساوا ساخته می‌شود، اما ساگوی سنتی از مغز درخت نخل ساگو به دست می‌آید. هر دو پس از پخت حالت ژله‌ای پیدا می‌کنند و در دسرها به کار می‌روند، ولی نامشان به یک مادهٔ اولیه اشاره نمی‌کند.