شراب قرمز

برای خوراک‌های گوشتی و سس، شراب قرمز خشک و ساده بردارید؛ شراب شیرین ممکن است سس را بیش از حد شیرین کند. از شرابی استفاده کنید که نوشیدنش هم برای شما خوشایند باشد.

در بطری را محکم ببندید و آن را در یخچال بگذارید؛ معمولاً تا چند روز برای نوشیدن یا پخت‌وپز کیفیت قابل‌قبولی دارد. پیش از مصرف، اگر بوی سرکه یا مزه‌ای نامطبوع پیدا کرده، دورش بریزید.

شراب قرمز خشک معمولاً کنار گوشت کبابی یا بریان، خوراک قارچ و پنیرهای کهنه سرو می‌شود. برای غذاهای پرادویه یا لطیف، شرابی سبک‌تر انتخاب کنید تا مزهٔ غذا را نپوشاند.

در خوراک‌هایی مثل بیف بورگینیون، خوراک گوشت آرام‌پز و سس‌های گوشت از آن استفاده می‌کنند. شراب را پس از تفت‌دادن مواد به قابلمه اضافه کنید و کفِ چسبیده به ته قابلمه را با قاشق چوبی جدا کنید.

برای سس یا خوراک، آبِ انگور قرمزِ بدون شکر را با کمی سرکهٔ قرمز مخلوط کنید تا شیرینی و ترشی متعادل شود. این جایگزین مزهٔ شراب را دقیقاً بازسازی نمی‌کند، اما رنگ و بخشی از طعم میوه‌ای را می‌دهد.

شراب قرمز معمولاً از تخمیر انگور تیره همراه با پوست آن ساخته می‌شود؛ تماس با پوست به آن رنگ می‌دهد. مدت این تماس و روش تخمیر بر رنگ و مزهٔ نهایی اثر می‌گذارد.

شراب شیرین در هر ۱۰۰ گرم نزدیک به ۱۰ گرم قند دارد، درحالی‌که شراب قرمز ۵٫۱ گرم قند دارد. مزهٔ شیرین‌تر شراب شیرین هم آن را برای سس‌های شیرین و دسرها مناسب‌تر می‌کند.