سس مایونز

زرده و خردل را هم بزنید و روغن را ابتدا قطره‌قطره اضافه کنید؛ وقتی مخلوط غلیظ شد، روغن را باریک و پیوسته بریزید. اگر سس برید، یک زرده تازه را در کاسه‌ای تمیز بزنید و سس بریده را کم‌کم به آن اضافه کنید.

آن را در ظرف دربسته و در یخچال نگه دارید و برای برداشتن سس از قاشق تمیز استفاده کنید. سس مایونز خانگیِ تهیه‌شده با تخم‌مرغ خام را هم سرد نگه دارید و طی چند روز مصرف کنید؛ اگر بیش از دو ساعت بیرون یخچال مانده، دور بریزید.

برای سالاد الویه، سالاد سیب‌زمینی و سالاد کلم از آن استفاده کنید؛ کنار ساندویچ، برگر و سیب‌زمینی سرخ‌کرده هم می‌چسبد. برای سس دیپ، آن را با آب‌لیمو، سیر رنده‌شده یا سبزی خردشده مخلوط کنید.

ماست چکیده یا ترکیبی از ماست چکیده و کمی خردل، بافتی خامه‌ای و مزه‌ای ترش‌تر می‌دهد. اگر طعم مایونز را می‌خواهید اما تخم‌مرغ نمی‌خورید، سس مایونز وگان جایگزین مناسبی است.

تخم‌مرغ خام ممکن است آلوده باشد؛ برای تهیه سس خانگی، تخم‌مرغ پاستوریزه انتخاب امن‌تری است. سس را بلافاصله در یخچال بگذارید و برای کودکان خردسال از سس تهیه‌شده با تخم‌مرغ خام استفاده نکنید.

سس مایونز کم‌چرب در هر ۱۰۰ گرم ۲۸٫۱ گرم چربی و ۲۹۶ کیلوکالری دارد؛ سس مایونز معمولی ۳۵ گرم چربی و ۳۲۷ کیلوکالری دارد. نوع کم‌چرب معمولاً آب و مواد دیگری بیشتری دارد و ممکن است بافت و مزه‌اش کمی متفاوت باشد.

بله؛ برای رویهٔ مرغ یا ماهی، لایه‌ای نازک از سس مایونز بمالید و غذا را در فر بپزید؛ سس کمک می‌کند پوشش مواد سوخاری یا ادویه به سطح بچسبد. سس را به غذای داغِ در حال جوش اضافه نکنید، چون ممکن است از هم جدا شود.