لوبیا لوپین

دانه‌ها را بشویید و حدود یک شبانه‌روز در آب بخیسانید؛ سپس در آب تازه بپزید و آبش را دور بریزید. لوپین تلخ را خام یا نیم‌پز نخورید؛ برای ازبین‌بردن تلخی و ترکیبات طبیعی آن، خیساندن و آب‌عوض‌کردنِ چندباره لازم است و روش دقیق به نوع دانه بستگی دارد.

اگر روی بسته آمادهٔ خوردن است، معمولاً نیازی به پخت دوباره ندارد؛ آن را آبکش کنید و در سالاد یا کنار غذا بریزید. دانهٔ خشک یا لوپینی که آماده‌سازی‌اش مشخص نیست، آمادهٔ خوردن محسوب نمی‌شود.

دانه‌های آماده را در ظرف دربسته و در یخچال، همراه آب‌نمک خودشان نگه دارید و با قاشق تمیز بردارید. اگر بوی غیرعادی یا کپک دیدید، آن را دور بریزید.

دانه‌های آماده را با آب‌لیمو، روغن زیتون و جعفری مزه‌دار کنید و در سالاد، کنار زیتون و پنیر یا به‌عنوان مزه سرو کنید. پوست ضخیم هر دانه را هم می‌توانید پیش از خوردن جدا کنید.

برای سالاد یا مزه، نخود پخته جایگزین مناسبی است؛ بافتش نرم‌تر است و مزهٔ تلخ‌وشور لوپین را ندارد. اگر دنبال دانه‌ای درشت و نشاسته‌ای‌تر هستید، لوبیا سفید را امتحان کنید.

بله؛ دانهٔ خام یا تلخ ممکن است ترکیبات طبیعیِ تلخ و نامطلوب داشته باشد، پس فقط نوعی را بخورید که به‌درستی آماده یا آمادهٔ مصرف شده باشد. لوپین همچنین می‌تواند در بعضی افراد واکنش آلرژیک ایجاد کند؛ اگر به آن حساسیت دارید، از خوردنش پرهیز کنید.

بله؛ در هر ۱۰۰ گرم، ۴۲ گرم فیبر دارد و از این نظر مقدار قابل‌توجهی فراهم می‌کند. اگر آن را شور و آماده می‌خرید، آبکش‌کردنش می‌تواند از شوری سطحی کم کند.