گوشت لانچون

گوشت لانچون معمولاً به شکل یک قالب پخته و آمادهٔ برش عرضه می‌شود و ممکن است کنسروی باشد؛ کالباس بیشتر به صورت برش‌خورده یا قالبیِ یخچالی فروخته می‌شود. این دو نام همیشه به دستور ساخت یکسانی اشاره نمی‌کنند، پس برای دانستن ترکیب گوشت به فهرست مواد تشکیل‌دهنده توجه کنید.

آن را به برش‌هایی با ضخامت حدود نیم سانتی‌متر ببرید و در تابهٔ داغ، با کمی روغن، هر طرف را ۲ تا ۳ دقیقه سرخ کنید تا سطحش طلایی شود. چون از پیش پخته است، سرخ‌کردن برای گرم‌کردن و برشته‌شدن آن است.

برش‌های سرد آن برای ساندویچ مناسب‌اند؛ برش‌های سرخ‌شده را هم می‌توانید کنار تخم‌مرغ، در املت یا همراه سیب‌زمینی سرخ‌کرده سرو کنید. برای ساندویچ گرم، آن را با پنیر میان نان بگذارید و در تابه برشته کنید.

باقی‌مانده را در ظرف دربسته، در یخچال با دمای حداکثر ۴ درجهٔ سانتی‌گراد بگذارید و طی ۳ تا ۴ روز مصرف کنید. اگر محصول کنسروی است، آن را پس از بازکردن در قوطی نگه ندارید و به ظرف دربسته منتقل کنید.

برای ساندویچی با بافت و کاربرد نزدیک، کالباس مرغ یا ژامبون مرغ گزینهٔ مناسبی است؛ تکه‌های مرغ پخته و سرد هم جایگزینی ساده‌اند. اگر از گوشت لانچون کنسروی استفاده می‌کنید، بافت جایگزین ممکن است کم‌چرب‌تر و کمتر فشرده باشد.

در هر ۱۰۰ گرم، ۹۰۰ میلی‌گرم سدیم دارد. اگر می‌خواهید مقدار مصرف را کمتر کنید، برش نازک‌تری بردارید و در همان ساندویچ از پنیر یا چاشنی‌های شور استفاده نکنید.