دمنوش گیاهی

برای بیشتر دمنوش‌های خشک، یک قاشق چای‌خوری را در یک لیوان آب جوش بریزید و درِ قوری را بگذارید تا عطر فرار نکند. حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه دم‌کشیدن کافی است؛ ریشه‌ها و دانه‌های سفت معمولاً به زمان بیشتری نیاز دارند.

برگ‌ها و گل‌های لطیف را با آبی که یکی‌دو دقیقه از جوش افتاده دم کنید تا عطرشان بهتر بماند. برای زنجبیل، دارچین و ریشه‌های سفت، آب جوش مناسب است و می‌توانید آن‌ها را چند دقیقه آرام بجوشانید.

چند قطره آب‌لیمو یا کمی عسل را پس از دم‌کشیدن اضافه کنید؛ عسل در آب بسیار داغ عطرش را زودتر از دست می‌دهد. ترکیب نعناع با لیمو و زنجبیل با لیمو از همراهی‌های رایج است.

گیاه خشک را در ظرف دربسته، دور از نور، بخار اجاق و گرما نگه دارید؛ رطوبت هم عطرش را کم می‌کند و هم احتمال کپک را بالا می‌برد. دمنوش دم‌کرده را در یخچال بگذارید و حداکثر ظرف ۲۴ ساعت مصرف کنید.

نه؛ چای سبز از برگ گیاه چای به دست می‌آید، اما دمنوش گیاهی معمولاً از گل، برگ، دانه یا ریشه گیاهان دیگر تهیه می‌شود. دمنوش‌های خالص معمولاً کافئین ندارند، ولی ترکیب‌های آماده ممکن است چای یا گیاهان کافئین‌دار داشته باشند.

چای بابونه نوعی دمنوش گیاهی است که از گل بابونه تهیه می‌شود؛ دمنوش گیاهی نام کلی‌تری است و می‌تواند نعناع، به‌لیمو یا ترکیب چند گیاه باشد. در داده‌های تغذیه‌ای این دو، چای بابونه ۲۵ کیلوکالری در ۱۰۰ گرم دارد و دمنوش گیاهی ۱ کیلوکالری.

بله؛ دمنوش را معمولاً کمی غلیظ‌تر دم کنید، صاف کنید و پس از خنک‌شدن روی یخ بریزید. برای دم‌کردن سرد، گیاه را با آب سرد در یخچال چند ساعت بخیسانید و سپس صاف کنید.

نه؛ «گیاهی» به‌تنهایی به معنی بی‌خطر بودن نیست و بعضی گیاهان ممکن است برای کودکان خردسال یا دوران بارداری مناسب نباشند. نام دقیق گیاهان را بررسی کنید و برای مصرف در این شرایط، از فرد متخصص راهنمایی بگیرید.