موز خشک

موزهای سفت و رسیده را نازک و یکدست برش بزنید و روی سینیِ فرِ پوشیده از کاغذ روغنی بچینید. در فر با دمای حدود ۶۰ تا ۷۰ درجهٔ سانتی‌گراد، با درِ کمی باز برای خروج بخار، چند ساعت خشکشان کنید و گاهی برگردانید؛ وقتی دیگر خیس و چسبناک نیستند، آماده‌اند.

پس از خنک‌شدن کامل، آن را در ظرف دربسته و دور از گرما و رطوبت بگذارید. اگر داخل ظرف بخار یا قطره دیدید، موزها هنوز رطوبت دارند؛ دوباره خشکشان کنید و ظرف را بشویید و کاملاً خشک کنید.

تکه‌های موز خشک را به اوتمیل، ماست، گرانولا یا مخلوط مغزها و میوه‌های خشک اضافه کنید. برای شیرینی طبیعیِ خمیر کیک و مافین هم می‌توانید آن را ریز خرد کنید؛ اگر کمی سفت است، چند دقیقه در آب گرم بخیسانید.

موز خشک معمولاً با خشک‌کردن برش‌های موز تهیه می‌شود و بافتش جویدنی‌تر است؛ چیپس موز نازک و ترد است و ممکن است در روغن سرخ شده باشد. چیپس موز در هر ۱۰۰ گرم ۳۷۰ کیلوکالری دارد، در برابر ۲۷۳ کیلوکالری در موز خشک.

یک مشت کوچک، حدود ۳۰ گرم، برای میان‌وعده یا افزودن به صبحانه مقدار عملی‌ای است؛ چون خشک‌شدن آب موز را کم می‌کند، چند تکهٔ کوچک هم مزهٔ شیرین پررنگی دارند. این مقدار ۸۲ کیلوکالری دارد.

بله، چون با خشک‌شدن آب آن کم می‌شود و قند طبیعی در حجم کمتری جمع می‌شود؛ بنابراین موز خشک در هر ۱۰۰ گرم ۴۴ گرم قند دارد. موز تازه در هر ۱۰۰ گرم ۲۰ گرم کربوهیدرات دارد، در حالی که موز خشک ۶۰ گرم کربوهیدرات دارد.

برای افزودن به فرنی، خمیر کیک یا خوراک، تکه‌ها را حدود ۱۰ دقیقه در آب گرم بخیسانید و پیش از استفاده آبکش کنید. برای پوره‌کردن، آن‌ها را با کمی آب گرم مخلوط کنید تا بافتی نرم و یکدست به دست آید.