ماهی سالمون اطلس

گوشت باید براق و سفت باشد و پس از فشار ملایم به حالت اول برگردد؛ بوی تند یا ترش نشانهٔ تازگی نیست. اگر ماهی کامل می‌خرید، چشم‌ها باید شفاف باشند و آبشش‌ها رنگ روشن داشته باشند.

فیله را خشک کنید و در تابهٔ داغ با کمی روغن، اول از سمت پوست حدود ۴ تا ۵ دقیقه بپزید؛ سپس برگردانید و ۲ تا ۴ دقیقهٔ دیگر بپزید. وقتی مغز آن مات شد و با چنگال ورقه‌ورقه شد، آماده است.

فر را روی ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد گرم کنید و فیله را حدود ۱۲ تا ۱۵ دقیقه بپزید؛ فیلهٔ ضخیم‌تر زمان بیشتری می‌خواهد. برای پخت ایمن، دمای مرکز ماهی باید به ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد برسد.

ماهی خام را در ظرف دربسته، در سردترین بخش یخچال بگذارید و ظرف یک تا دو روز بپزید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را بسته‌بندی و منجمد کنید و پیش از پخت، به‌آرامی در یخچال یخ‌زدایی کنید.

طعم چرب و ملایمش با آب‌لیمو، شوید، سیر و خردل خوب جور می‌شود. آن را کنار برنج، سیب‌زمینی تنوری یا سبزیجات کبابی سرو کنید؛ در پاستا و سالاد گرم هم کاربرد دارد.

قزل‌آلای سالمونی از نظر بافت و طعم نزدیک است و معمولاً فیله‌های کوچک‌تری دارد؛ آن را هم می‌توانید در تابه یا فر بپزید. اگر ماهی کم‌چرب‌تری می‌خواهید، ماهی کاد اطلس جایگزین ملایم‌تری است، اما زودتر خشک می‌شود.

نوع وحشی در هر ۱۰۰ گرم ۱۴۲ کیلوکالری و ۶٫۳ گرم چربی دارد؛ نوع پرورشی خام ۲۰۸ کیلوکالری و ۱۳٫۴ گرم چربی دارد. هر دو برای پخت در تابه و فر مناسب‌اند، اما نوع پرورشی معمولاً چرب‌تر است.