Suszona na powietrzu kiełbasa mettwurst

Tak — to kiełbasa dojrzewająca, którą zwykle podaje się od razu po pokrojeniu. Zdejmij osłonkę tylko wtedy, gdy jest twarda lub wyraźnie niejadalna.

Użyj ostrego noża i krój ją w cienkie plasterki; jeśli kiełbasa jest bardzo miękka, włóż ją na krótko do lodówki, by łatwiej ją pokroić. Grubsze plastry sprawdzą się jako przekąska.

Pasuje do razowego pieczywa, musztardy, ogórków kiszonych i sera. Możesz podać ją na desce wędlin albo pokroić do sałatki ziemniaczanej.

Tak. Pokrój ją w kostkę i dodaj pod koniec gotowania do zupy z soczewicy, kapuśniaku lub jednogarnkowego gulaszu — długie gotowanie może sprawić, że kiełbasa stanie się sucha i odda dużo smaku do wywaru.

Owiń przekrojony koniec papierem do żywności lub włóż kiełbasę do szczelnego pojemnika i trzymaj w lodówce. Odkrojony, zaschnięty koniec usuń przed podaniem.

Do kanapek wybierz inną kiełbasę suchą, a do zupy — kiełbasę wędzoną o zwartej konsystencji. Zamiennik może być mniej lub bardziej tłusty, więc doprawiaj potrawę dopiero po dodaniu kiełbasy.

Suszona kiełbasa metworst jest znacznie bardziej kaloryczna: ma 484 kcal na 100 g, a suszona na powietrzu kiełbasa mettwurst 262 kcal na 100 g. Metworst ma też więcej tłuszczu — 42,5 g wobec 18 g.