Makaron sojowy

Cienkie nitki zalej wrzątkiem na 5–10 minut, aż zmiękną, a potem dokładnie je odsącz. Do zupy możesz wrzucić je bezpośrednio do gorącego wywaru pod koniec gotowania.

Nie gotuj go dłużej, niż potrzeba: po namoczeniu odsącz i od razu wymieszaj z sosem albo dodaj do smażonych składników. Jeśli czeka na dalsze przygotowanie, przepłucz go zimną wodą i skrop odrobiną oleju.

Nazwa bywa myląca: makaron sojowy najczęściej powstaje ze skrobi fasoli mung, a nie z ziaren soi. Skład może się różnić, dlatego jeśli unikasz soi, sprawdź skład konkretnego produktu.

Dobrze chłonie sosy, więc sprawdza się w smażonych daniach z warzywami, mięsem lub tofu, a także w zupach i sajgonkach. Używa się go między innymi w koreańskim japchae.

Tak, zwłaszcza w zupie lub daniu z patelni, ale efekt będzie inny: makaron sojowy jest zwykle bardziej sprężysty i przezroczysty, a ryżowy ma wyraźniejszy, miększy kęs. Makaron ryżowy zawiera 7,2 g białka na 100 g, a makaron sojowy 0,2 g.

Włóż go do szczelnego pojemnika i przechowuj w lodówce; najlepiej zużyć w ciągu 2–3 dni. Suchy makaron trzymaj w zamkniętym opakowaniu, w suchym miejscu.

Nie warto: suchy makaron jest twardy, a dopiero namoczenie lub ugotowanie nadaje mu miękką, sprężystą konsystencję. Przygotuj go zgodnie z instrukcją na opakowaniu.