Chałwa

Najczęściej powstaje z pasty z mielonych nasion sezamu, czyli tahini, i cukru lub syropu. Włóknista, krucha struktura tworzy się podczas wyrabiania masy; spotyka się też chałwę słonecznikową.

Schłódź ją przez chwilę, a potem krój cienkim, ostrym nożem, ogrzanym pod gorącą wodą i wytartym do sucha. Możesz też odłamywać małe kawałki widelcem.

Owiń ją szczelnie papierem lub folią i włóż do szczelnego pojemnika, z dala od ciepła, światła i wilgoci. Jeśli opakowanie zaleca lodówkę, trzymaj się tej wskazówki; zimną chałwę łatwiej kroić po krótkim ogrzaniu.

Dobrze pasuje do mocnej, gorzkiej kawy, herbaty i kwaśnych owoców, na przykład malin. Pokruszona dodaje sezamowego smaku owsiance, jogurtowi, lodom i ciastom.

Tak — pokrusz ją do masy na brownie, sernik lub ciasteczka albo posyp nią wierzch przed pieczeniem. Chałwa jest słodka i zawiera cukier, więc ogranicz cukier w przepisie; na wierzchu może się szybko rumienić.

Chałwa sezamowa jest robiona z pasty sezamowej, a chałwa z kaszy manny — z kaszy, tłuszczu i słodkiego syropu. Ta druga ma 342 kcal i 2,2 g białka na 100 g, podczas gdy chałwa ma 531 kcal i 12 g białka.

Wiele chałw robi się z sezamu, ale są też wersje z nasion słonecznika. Jeśli unikasz sezamu z powodu alergii, nie zakładaj, że chałwa jest bezpieczna — sprawdź skład i ostrzeżenia o możliwych śladach.

Porcja 30 g dostarcza 3,5 g białka. Chałwa sezamowa wnosi też błonnik: 7,7 g na 100 g.