استیک تن ماهی

استیک را خشک کنید و تابه را خوب داغ کنید؛ برای برشته‌شدن سطح و مغز نیم‌پز، هر طرف را حدود ۱ تا ۲ دقیقه بپزید. اگر می‌خواهید کاملاً بپزد، زمان بیشتری بدهید و دمای مرکز را به ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد برسانید.

گوشت باید سفت و مرطوب باشد و بوی ملایم دریا بدهد، نه بوی تند و ترش. اگر لبه‌ها خشک یا قهوه‌ای شده‌اند، یا بسته‌بندی نشتی دارد، آن را انتخاب نکنید.

استیک خام را در ظرف دربسته، در سردترین بخش یخچال و حداکثر یک تا دو روز نگه دارید؛ برای مدت طولانی‌تر، آن را بسته‌بندی و منجمد کنید. ماهی پخته را حداکثر سه تا چهار روز در یخچال نگه دارید.

بهترین روش این است که آن را از شب قبل در ظرف دربسته داخل یخچال بگذارید. برای روش سریع‌تر، بستهٔ کاملاً دربسته را در آب سرد قرار دهید و پس از یخ‌زدایی فوراً بپزید.

کنار آن برنج، سبزیجات کبابی یا سالاد بگذارید؛ سس سویا و زنجبیل یا آب‌لیمو و روغن زیتون هم با طعمش جور است. مکعب‌های پختهٔ آن برای سالاد نیسواز مناسب‌اند.

استیک تن ماهی برشی ضخیم از گوشت ماهی تن است و معمولاً به‌صورت تکه‌ای پخته می‌شود؛ «ماهی تن» اغلب به کنسرو یا گوشت خردشدهٔ این ماهی اشاره دارد. در هر ۱۰۰ گرم، ماهی تن ۲۹٫۲ گرم پروتئین و استیک تن ماهی ۱۹ گرم دارد.

نیم‌پز بودنِ مرکز در بعضی روش‌های سرو رایج است، اما پختن ماهی تا دمای مرکز ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد خطر میکروب‌ها را کاهش می‌دهد. برای خوردن خام، فقط ماهی‌ای را به کار ببرید که برای مصرف خام آماده شده و زنجیرهٔ سرد آن حفظ شده باشد.