پنیر استیلتون

آن را حدود نیم ساعت پیش از سرو از یخچال بیرون بیاورید تا عطر و بافتش بهتر شود. برای خردکردن، از چاقوی تمیز استفاده کنید و پنیر را با نان، گلابی یا گردو سرو کنید.

پس از بازکردن، پنیر را در کاغذ مخصوص پنیر یا کاغذ روغنی بپیچید و داخل ظرف دربسته در یخچال بگذارید. اگر سطحش خشک شد، بخش خشک را جدا کنید؛ بوی تند و رگه‌های آبی در نوع آبیِ استیلتون طبیعی است.

استیلتون آبی را در سوپ کدوحلوایی یا سس خامه‌ای پاستا خرد کنید؛ گرمای غذا آن را نرم و خوش‌عطر می‌کند. برای سس، پنیر را در پایان و روی حرارت کم اضافه کنید تا نسوزد.

نوع سفید رگه‌های کپک آبی و طعم تند و نمکیِ نوع آبی را ندارد و بافتی ملایم‌تر و خامه‌ای دارد. استیلتون سفید را می‌توانید مثل پنیرهای نرم‌تر کنار میوه یا بیسکویت ساده سرو کنید.

برای جایگزین نزدیک در سس یا سوپ، گورگونزولا را امتحان کنید؛ طعم آبی و بافت نرم دارد، اما استیلتون نیست. اگر طعم ملایم‌تری می‌خواهید، پنیر آبی را کمتر از مقدار استیلتون اضافه کنید.

استیلتون در سه شهرستان دربی‌شایر، لسترشر و ناتینگهام‌شر انگلستان تولید می‌شود؛ با وجود نامش، تولید آن در روستای استیلتون انجام نمی‌شود. نوع آبی با رگه‌های کپک خوراکیِ پنی‌سیلیوم روکفورتی شناخته می‌شود.