نان خمیرترش

برای ورآمدن آن از خمیرمایهٔ طبیعیِ آرد و آب استفاده می‌شود؛ این خمیرمایه با مخمرهای وحشی و باکتری‌های مفید تخمیر می‌شود. خمیر معمولاً زمان بیشتری برای استراحت می‌خواهد و مزهٔ نان کمی ترش است.

نان را در کیسهٔ پارچه‌ای یا کاغذی، در دمای اتاق و دور از رطوبت نگه دارید؛ کیسهٔ پلاستیکی ممکن است پوسته را نرم کند. اگر کپک دیدید، کل نان را دور بریزید و بخش کپک‌زده را جدا نکنید.

بله؛ آن را برش بزنید و در کیسهٔ دربسته فریز کنید تا بتوانید هر بار فقط چند برش بردارید. برش‌ها را مستقیم در توستر بگذارید یا چند دقیقه در دمای اتاق بگذارید تا یخشان باز شود.

برش تُست‌شدهٔ آن کنار سوپ، خوراک لوبیا یا تخم‌مرغ خوش‌خوراک است. با پنیر، گوجه‌فرنگی و سبزی هم ساندویچ خوبی می‌شود؛ پوستهٔ محکم نان برای فروبردن در سوپ مناسب است.

برش‌ها را با ضخامت یکسان ببرید و در توستر فقط تا طلایی‌شدن لبه‌ها گرم کنید. اگر نان کمی بیات است، پیش از تُست‌کردن سطح آن را خیلی کم با آب نم‌دار کنید تا مغزش کمتر خشک شود.

در هر ۱۰۰ گرم، نان گندم خمیرترش ۸٫۴ گرم پروتئین دارد و نان خمیرترش ۸٫۸ گرم؛ اختلافشان کم است.