رزماری

شاخهٔ رزماری را از ابتدای پخت به خوراک‌های طولانی‌پز، سوپ یا سس اضافه کنید تا عطرش فرصت آزادشدن داشته باشد. اگر برگ‌ها را ریز خرد می‌کنید، آن‌ها را نزدیک پایان پخت به غذاهای سریع‌پز بیفزایید تا عطرشان تازه‌تر بماند.

ساقه را از انتها بین انگشتان بگیرید و به سمت نوک بکشید تا برگ‌ها جدا شوند؛ ساقهٔ چوبی را در غذا نگذارید. برگ‌ها را ریز خرد کنید، چون برگ کامل سفت و جویدنش دشوار است.

رزماری با سیب‌زمینی تنوری، مرغ، گوشت بره و سبزیجاتی مثل هویج و قارچ خوب جور درمی‌آید. برای سیب‌زمینی، برگ خردشده را با روغن و کمی نمک مخلوط کنید و همراه سیب‌زمینی در فر بپزید.

ساقه‌ها را در دستمال کاغذی کمی نم‌دار بپیچید، داخل ظرف دربسته بگذارید و در یخچال نگه دارید. رزماری خشک را در ظرف دربسته، دور از نور و گرما بگذارید تا عطرش دیرتر کم شود.

آویشن برای مرغ، سیب‌زمینی و خوراک‌های پخته جایگزین مناسبی است، هرچند عطرش از رزماری ملایم‌تر و کمتر کاجی است. آن را کم‌کم اضافه کنید تا طعم غذا غالب نشود.

رزماری خشک در هر صد گرم ۳۳۱ کیلوکالری دارد و رزماری تازه ۱۳۱ کیلوکالری؛ چون رزماری خشک آب کمتری دارد، مقدار کمی از آن عطر زیادی به غذا می‌دهد. برای جایگزینی، از رزماری خشک کمتر از نوع تازه استفاده کنید.

رزماری بوته‌ای همیشه‌سبز و چندساله است و برگ‌های باریک و معطری دارد. ساقه‌های چوبی آن را می‌توانید هم‌زمان با غذا بپزید و پیش از سرو بیرون بیاورید.