کتلت سیب‌زمینی

مایه را به شکل کتلت‌های نازک و هم‌اندازه درآورید و در روغن داغِ روی حرارت متوسط سرخ کنید؛ هر طرف معمولاً ۳ تا ۴ دقیقه زمان می‌برد. وقتی دو طرف طلایی شد، آن‌ها را روی دستمال بگذارید تا روغن اضافی گرفته شود.

مایهٔ شل معمولاً از سیب‌زمینی آب‌دار یا تخم‌مرغ زیاد می‌آید. اگر سیب‌زمینی را رنده کرده‌اید، آبش را بگیرید؛ سپس کمی آرد سوخاری یا آرد اضافه کنید و مایه را پیش از شکل‌دادن ۲۰ دقیقه در یخچال بگذارید.

پس از خنک‌شدن، کتلت‌ها را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و حداکثر ظرف ۳ روز مصرف کنید. برای گرم‌کردن، آن‌ها را در تابهٔ کم‌روغن یا فر داغ کنید تا وسطشان کاملاً گرم شود.

گوجه‌فرنگی، خیارشور و سبزی خوردن کنار کتلت ترکیب آشنایی است؛ آن را می‌توانید با نان و ماست یا در ساندویچ با کاهو و گوجه هم سرو کنید.

آرد معمولی، آرد نخودچی یا کمی نان خشکِ آسیاب‌شده می‌تواند مایه را منسجم کند. کم‌کم اضافه کنید؛ مایه باید شکل بگیرد، اما آن‌قدر خشک نشود که کتلت ترک بخورد.

کتلت سیب‌زمینی معمولاً به صورت تکه‌های جداگانه شکل می‌گیرد و در تابه سرخ می‌شود؛ کوکوی سیب‌زمینی را اغلب یک‌تکه یا به شکل کوکوهای کوچک‌تر می‌پزند. در دستورهای رایج، کتلت ممکن است آرد سوخاری یا نان داشته باشد و کوکو بیشتر با تخم‌مرغ بسته می‌شود.

بله؛ کتلت‌ها را نازک شکل دهید، روی سینیِ پوشیده از کاغذ روغنی بچینید و رویشان کمی روغن بمالید. در فر ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد حدود ۲۰ تا ۲۵ دقیقه بپزید و نیمهٔ کار برگردانید.

هر دو روش رایج است: سیب‌زمینی پخته و له‌شده کتلت نرم‌تری می‌دهد، اما سیب‌زمینی خامِ رنده‌شده بافت رشته‌ای‌تر و کمی تردتر دارد. در روش خام، آب سیب‌زمینی را خوب بگیرید تا مایه شل نشود.