پنیر پارمیجانو رجانو

پارمیجانو رجانو نام پنیر مشخصی است که پوسته‌اش معمولاً نشان نقطه‌چین و مهر شناسایی دارد؛ «پارمزان» نامی عمومی‌تر است و ممکن است به پنیرهای دیگری هم گفته شود. پارمزانِ مقایسه‌شده پروتئین بیشتری دارد: ۳۵٫۸ گرم در هر ۱۰۰ گرم، در برابر ۳۲ گرم در پنیر پارمیجانو رجانو.

پوسته را دور نریزید؛ آن را در سوپ، خورش یا سس گوجه‌فرنگی آرام بجوشانید تا عطر و مزهٔ پنیر به غذا برسد. پیش از سرو، پوسته را بیرون بیاورید؛ معمولاً نرم می‌شود اما کاملاً حل نمی‌شود.

تکهٔ پنیر را در کاغذ مومی یا کاغذ مخصوص پنیر بپیچید و داخل ظرف دربسته در یخچال بگذارید. پنیر رنده‌شده را هم در ظرف دربسته و سرد نگه دارید و برای حفظ عطر، فقط به اندازهٔ مصرف رنده کنید.

قابلمه را از روی حرارت بردارید و پنیر ریزرنده‌شده را کم‌کم با پاستا و کمی از آب پخت مخلوط کنید؛ حرارت مستقیم ممکن است پنیر را گلوله‌ای کند. برای ریزوتو هم پنیر را در پایان پخت اضافه کنید.

آن را روی پاستا، ریزوتو، سوپ سبزیجات یا سالاد رنده کنید؛ تکه‌های نازک آن کنار میوه‌هایی مثل گلابی هم خوش‌خوراک است. برای تختهٔ پنیر، آن را با نان و چند قطره عسل سرو کنید.

برای روی یک بشقاب پاستا، حدود ۱۰ تا ۱۵ گرم پنیر رنده‌شده معمولاً کافی است؛ اگر آن را جداگانه به‌عنوان پنیر می‌خورید، تکه‌ای حدود ۳۰ گرم در نظر بگیرید که ۱۱۹ کیلوکالری دارد.

بله؛ هر ۱۰۰ گرم آن ۳۲ گرم پروتئین دارد. چون پنیر فشرده و مزه‌اش پررنگ است، حتی مقدار کمی هم طعم غذا را برجسته می‌کند.