پیاز سرخ‌شده

پیاز را نازک و هم‌اندازه خلال کنید و در تابه‌ای پهن با روغن داغ روی حرارت متوسط بریزید؛ تابه را شلوغ نکنید و مرتب هم بزنید. وقتی طلایی شد، فوراً از تابه بیرون بیاورید؛ پس از خاموش‌کردن حرارت هم باقیمانده گرما آن را تیره‌تر می‌کند.

پیاز سرخ‌شده را پس از خنک‌شدن در ظرف دربسته، در یخچال بگذارید و طی چند روز مصرف کنید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را در بسته‌های کوچک فریز کنید و هنگام مصرف مستقیم به غذا بیفزایید.

برای عطر و شیرینی ملایم، آن را به عدس‌پلو، لوبیاپلو، آش رشته، عدسی و خورش‌هایی مثل قیمه اضافه کنید. بخشی را هنگام پخت داخل غذا بریزید و کمی هم برای روی غذا نگه دارید.

پیاز سرخ‌شده معمولاً نرم‌تر است و برای مخلوط‌کردن در غذاهایی مثل خورش و عدس‌پلو به کار می‌رود؛ پیاز سرخ‌شده ترد خشک‌تر و شکننده‌تر است و بیشتر روی غذا می‌ریزند. پیاز سرخ‌شده ترد بافتش را در غذای مرطوب زود از دست می‌دهد.

پیاز خام طعم تندتر و بافت محکم‌تری دارد، اما پیاز سرخ‌شده شیرین‌تر و نرم‌تر است و عطر روغن را هم به غذا می‌دهد. برای پایه خورش یا عدسی، پیاز سرخ‌شده را انتخاب کنید؛ برای سالاد و ساندویچ، پیاز خام مناسب‌تر است.

پیاز تازه را ریز خرد کنید و با کمی روغن روی حرارت متوسط تفت دهید تا نرم و طلایی شود؛ این نزدیک‌ترین جایگزین است. اگر فقط عطر پیاز را می‌خواهید، پیاز خشک هم کار راه‌انداز است، ولی بافت و شیرینی پیاز سرخ‌شده را ندارد.