لوتفیسک

لوتفیسک ماهی سفیدی است که خشک و سپس با محلول قلیاییِ آب و آهک‌زنده آماده می‌شود؛ پیش از خوردن باید آن را کاملاً چند بار خیساند تا قلیا از آن خارج شود. بافت نهایی‌اش ژلاتینی و بسیار نرم است.

آن را در ظرفی نسوز و دربسته، با کمی نمک، حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در فرِ ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد بپزید؛ وقتی گوشت ماهی با چنگال به‌آسانی ورقه شد، آماده است. پخت طولانی یا جوشاندن شدید بافتش را له می‌کند.

در وعدهٔ سنتی اسکاندیناوی، لوتفیسک را با سیب‌زمینی آب‌پز، نخودفرنگی، بیکن و سس سفید یا کرهٔ آب‌شده می‌خورند. خردل و فلفل هم کنار آن می‌آید و برای متعادل‌کردن بافت نرمش، مخلفات را جدا سرو می‌کنند.

لوتفیسکِ آماده‌شده را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و ظرف چند روز مصرف کنید؛ ماهی پخته را بیش از دو ساعت بیرون از یخچال نگذارید. لوتفیسک خشک را تا زمان آماده‌سازی، خشک و دور از رطوبت نگه دارید.

نه؛ لوتفیسک را خام نخورید. آماده‌سازی با قلیا به‌تنهایی جای پخت را نمی‌گیرد و پخت کامل، هم بخش مهمی از روش معمول خوردن آن است و هم خطر آلودگی ماهی خام را کاهش می‌دهد.

لوتفیسک نام ماهیِ خشک‌شده‌ای است که با خیساندن در محلول قلیایی نرم شده؛ لوتفیش معمولاً به ماهیِ خام و تازه اشاره دارد. در هر ۱۰۰ گرم، لوتفیش ۸۶ کیلوکالری و ۱۹٫۳ گرم پروتئین دارد؛ لوتفیسک ۴۶ کیلوکالری و ۱۱ گرم پروتئین دارد.

طعم لوتفیسک ملایم و ماهی‌مانند است، اما بافت ژلاتینی و بوی خاصش برای کسانی که آن را نخورده‌اند ممکن است غافلگیرکننده باشد. سس کره‌ای یا سفید و مخلفات شور، همراه‌های رایج آن هستند.