شیر کم‌چرب

آن را در قابلمه‌ای با کف ضخیم، روی حرارت ملایم گرم کنید و پیوسته هم بزنید؛ برای نوشیدن لازم نیست بجوشد. اگر جوشاندن لازم است، به‌محض بالا آمدن کف قابلمه را از روی حرارت بردارید.

شیر را تا حدود ۶۰ تا ۶۵ درجه سانتی‌گراد گرم کنید، نه تا جوش، و با همزن دستی یا نازل بخار کف بگیرید. کف آن معمولاً سبک‌تر از شیر پرچرب است و برای لاته و کاپوچینو خوب جواب می‌دهد.

آن را در ظرف دربسته و در سردترین بخش یخچال بگذارید، نه درِ یخچال؛ در را سریع ببندید و از ماندن طولانی‌مدت بیرون یخچال پرهیز کنید. اگر بوی ترش یا بافت بریده پیدا کرد، مصرفش نکنید.

برای فرنی و شیربرنج، پوره سیب‌زمینی، سوپ‌های خامه‌ای و سس بشامل کاربرد دارد. در پخت‌وپز، بافت نهایی معمولاً به نرمیِ نوع پرچرب نیست؛ کمی کره در غذا می‌تواند این تفاوت را جبران کند.

معمولاً بله؛ مقدار شیر را همان‌قدر نگه دارید، اما کیک ممکن است کمی کم‌لطافت‌تر شود. در دستورهایی که چربی شیر نقش مهمی دارد، مثل بعضی کرم‌ها و سس‌های غلیظ، جایگزینی نتیجه یکسانی نمی‌دهد.

شیر بدون چربی چربی کمتری دارد: حدود ۰٫۲۱ گرم در هر ۱۰۰ گرم، در برابر ۱٫۵ گرم در شیر کم‌چرب. شیر کم‌چرب مزه و حس دهانی پُرتری دارد؛ نوع بدون چربی معمولاً سبک‌تر به نظر می‌رسد.

در داده‌های این دو نوع، شیر یک‌درصد حدود ۰٫۸۶ گرم چربی در هر ۱۰۰ گرم دارد؛ شیر کم‌چرب ۱٫۵ گرم. نام «کم‌چرب» به‌تنهایی درصد دقیق چربی را مشخص نمی‌کند، پس برای تفاوت‌های جزئی به مشخصات همان محصول توجه کنید.

بله، اما پس از یخ‌زدایی ممکن است کمی دوفاز یا دانه‌دانه شود. آن را در ظرف مناسب فریزر با فضای خالی برای انبساط بریزید، در یخچال یخ‌زدایی کنید و پیش از مصرف خوب تکان دهید.