Pesto

Utrzyj w moździerzu bazylię, czosnek, orzeszki piniowe, starty parmezan lub pecorino i oliwę z oliwek. Dodaj ser pod koniec, a składniki rozcieraj, nie siekaj na gładką papkę.

Nie — wymieszaj je z odcedzonym, gorącym makaronem już poza palnikiem. Dodaj łyżkę lub dwie wody z gotowania, by sos lepiej oblepił makaron; pesto nie powinno gotować się w garnku.

Można je lekko ogrzać, ale najlepiej dodać je na końcu do gorącego dania. Długie smażenie osłabia aromat bazylii i może sprawić, że oliwa oddzieli się od sosu.

Przełóż je do czystego słoika, wyrównaj powierzchnię i przykryj cienką warstwą oliwy, a potem wstaw do lodówki. Zużyj w ciągu kilku dni i kieruj się terminem podanym na opakowaniu.

Tak — zamroź je w małych porcjach, na przykład w foremce do kostek lodu, i przełóż zamrożone porcje do szczelnego pojemnika. Rozmrażaj potrzebną ilość w lodówce albo dodaj ją bezpośrednio do gorącego makaronu.

Dodaj je do kanapek, pieczonych warzyw, zupy pomidorowej albo farszu do kurczaka. Dobrze sprawdza się też jako sos do sałatki ziemniaczanej — rozrzedź je odrobiną oliwy lub soku z cytryny.

Użyj orzechów włoskich, migdałów albo pestek słonecznika. Podpraż je krótko na suchej patelni i ostudź przed ucieraniem, by wydobyć ich aromat.

Pomiń ser albo dodaj płatki drożdżowe nieaktywne, które nadadzą sosowi wyrazisty, serowy posmak. Jeśli nie unikasz nabiału, użyj pecorino zamiast parmezanu — pesto będzie bardziej słone i pikantne.