Pączek berliński

Pączek berliński zwykle smaży się bez nadzienia, a po usmażeniu nadziewa dżemem lub marmoladą; polski pączek najczęściej ma nadzienie już przed smażeniem. Berliński bywa też posypany cukrem pudrem zamiast polany lukrem.

Podgrzej go w mikrofalówce przez około 10 sekund, a potem sprawdź środek; w razie potrzeby dodawaj krótkie, kilkusekundowe porcje. Możesz też wstawić go na 3–4 minuty do piekarnika nagrzanego do 150°C.

Trzymaj je w szczelnym pojemniku w temperaturze pokojowej i zjedz najlepiej tego samego dnia, bo szybko tracą puszystość. Pączki z kremowym nadzieniem włóż do lodówki; przed podaniem ogrzej krótko, by ciasto zmiękło.

Najczęściej nadziewa się je gęstą konfiturą, marmoladą albo dżemem, zwykle z użyciem rękawa cukierniczego po smażeniu. Spotyka się też wersje z kremem waniliowym lub czekoladowym.

Niezupełnie: pączek berliński jest zwykle okrągły i nadziewany, a donut często ma kształt pierścienia i polewę. Wartości odżywcze są podobne: donut ma 336 kcal na 100 g, a pączek berliński 355 kcal.

Tak, najlepiej zamrozić je bez cukru pudru, szczelnie owinięte, i zjeść w ciągu około dwóch miesięcy. Rozmrażaj je w temperaturze pokojowej, a potem przez chwilę podgrzej w piekarniku nagrzanym do 150°C.

Jasna obrączka wokół środka powstaje, gdy dobrze wyrośnięte ciasto unosi się w gorącym tłuszczu, a jego górna i dolna część smażą się osobno. To typowy znak puszystego pączka berlińskiego.