Lutefisk

To tradycyjna skandynawska potrawa z suszonej, zwykle dorszowatej ryby, którą moczy się, a następnie poddaje działaniu ługu i ponownie płucze. Ma galaretowatą, delikatną konsystencję i łagodny smak.

Najłatwiej upiec go w naczyniu żaroodpornym: osusz rybę, posól, przykryj folią i piecz w 200°C przez około 20–30 minut, aż będzie nieprzezroczysta i zacznie się rozdzielać na płatki. Nie mieszaj jej podczas gotowania — jest bardzo delikatna.

Często trafia na stół z gotowanymi ziemniakami, purée z groszku, boczkiem i musztardą; dodatki zależą od lokalnej tradycji. Podawaj go od razu po przygotowaniu, bo po ostygnięciu szybko tężeje.

Sam w sobie ma łagodny, lekko morski smak, a jego najbardziej charakterystyczna jest miękka, galaretowata konsystencja. Dlatego zwykle podaje się go z wyrazistymi dodatkami, takimi jak boczek, musztarda lub pieprz.

Świeżego, namoczonego lutefisku trzymaj w lodówce i przygotuj szybko; po ugotowaniu schłodź go niezwłocznie, przełóż do szczelnego pojemnika i zjedz w ciągu 1–2 dni. Suszoną rybę przechowuj sucho i szczelnie zamkniętą, zgodnie z instrukcją na opakowaniu.

Nie: lutefisk jest rybą przetworzoną ługiem, ale przed jedzeniem trzeba go ugotować lub upiec. Podgrzewaj go, aż będzie gorący w środku i miękki, a nieprzezroczysty.

Podczas tradycyjnego przygotowania suszoną rybę moczy się, traktuje ługiem, a potem długo płucze i ponownie moczy w wodzie. Ten proces zmienia strukturę białek, przez co po ugotowaniu ryba staje się bardzo miękka i galaretowata.