Langosz

To smażony na głębokim tłuszczu placek z ciasta drożdżowego, zwykle podawany na gorąco. Najczęściej smaruje się go czosnkiem lub śmietaną i posypuje serem.

Po wyrośnięciu ciasta rozciągnij je palcami na cienkie placki, zostawiając nieco grubszy środek. Smaż pojedynczo w oleju rozgrzanym do około 175°C, po 1–2 minuty z każdej strony, aż się zarumienią.

Tak. Ugotowane, przeciśnięte przez praskę ziemniaki dodaje się do ciasta drożdżowego; dzięki nim placek jest bardziej miękki i wilgotny. Nie dodawaj ich gorących, bo mogą osłabić działanie drożdży.

Klasyczny dodatek to roztarty czosnek z odrobiną wody albo oleju, kwaśna śmietana i starty ser. Możesz też podać go z samym czosnkiem lub z pastą z bryndzy.

Najlepiej odgrzać go na suchej patelni albo w piekarniku nagrzanym do 180°C przez kilka minut; mikrofalówka zmiękcza skórkę. Przechowuj wystudzony langosz w szczelnym pojemniku w lodówce i zjedz w ciągu dwóch dni.

Tak: zamroź wystudzone, nieposmarowane placki, przekładając je papierem, by się nie skleiły. Odgrzewaj bez rozmrażania w piekarniku nagrzanym do 180°C, aż będą gorące i znów lekko chrupiące.

Zwykłe ciasto na langosz robi się z mąki pszennej, więc zawiera gluten. Wersja bezglutenowa wymaga odpowiedniej mieszanki mąk i przepisu dostosowanego do jej właściwości.

Langosz jest szczególnie kojarzony z kuchnią węgierską, choć podobne smażone placki spotyka się także w innych częściach Europy Środkowej. Nazwa pochodzi od węgierskiego słowa „láng”, czyli „płomień”.