Cydr gruszkowy

Schłódź go do około 6–8°C i nalewaj powoli po ściance kieliszka, żeby ograniczyć pianę. Wersję musującą otwieraj tuż przed podaniem.

Tak — dodaj go do sosu do wieprzowiny lub kurczaka i gotuj bez przykrycia, aż płyn lekko zgęstnieje. Możesz też użyć go do duszenia gruszek; alkohol nie zawsze całkowicie odparowuje podczas gotowania.

Po otwarciu zamknij butelkę korkiem lub zatyczką i wstaw do lodówki. Najlepiej wypij go w ciągu 2–3 dni, bo szybko traci musowanie i świeży aromat.

Podawaj go do serów pleśniowych, pieczonej wieprzowiny albo deski serów i orzechów. Dobrze komponuje się też z deserami z gruszką, na przykład tartą.

Cydr gruszkowy ma zwykle delikatniejszy, bardziej kwiatowy aromat i gruszkową słodycz; jabłkowy częściej kojarzy się z wyraźniejszą kwasowością jabłek. Oba napoje powstają z fermentowanego soku owocowego.

Perry to tradycyjna nazwa fermentowanego napoju z gruszek, szczególnie spotykana w anglojęzycznych opisach. W praktyce nazwę „cydr gruszkowy” stosuje się na podobny napój, ale receptury i słodycz mogą się różnić.

Zwykły cydr gruszkowy jest napojem fermentowanym i zawiera alkohol; wersja bezalkoholowa powinna być wyraźnie tak oznaczona. Nie podawaj go dzieciom ani osobom, które nie powinny pić alkoholu.