Zuurdesembrood

Het rijst met een desemstarter van meel en water, waarin wilde gisten en melkzuurbacteriën actief zijn. De lange fermentatie geeft het brood vaak een lichtzure smaak en een stevige, luchtige kruim.

Nee. Zuurdesembrood van tarwe, rogge of spelt bevat gluten; de lange fermentatie maakt het niet glutenvrij.

Bewaar het op kamertemperatuur in een broodzak of wikkel het in een schone doek, met de aangesneden kant naar beneden op een plank. In de koelkast droogt brood sneller uit.

Ja. Snijd het eerst in plakken, vries die luchtdicht in en rooster ze rechtstreeks uit de vriezer; zo hoef je niet het hele brood te ontdooien.

Rooster dunne plakken op een middelhoge stand tot de randen krokant zijn. Oudere plakken worden ook lekker als je ze aan beide kanten met wat olie bakt in een koekenpan.

De stevige korst en open kruim passen goed bij soep, kaas en beleg dat wat vocht afgeeft, zoals tomaat. In Frankrijk wordt vergelijkbaar stevig brood gebruikt voor croque-monsieur.

Vaak is de desemstarter nog niet actief genoeg of is het deeg onvoldoende gerezen. Voer de starter regelmatig en gebruik hem wanneer hij na het voeren duidelijk is gerezen en vol belletjes zit.

Vraag naar de ingrediënten en rijstijd: een brood met desem als enige rijsmiddel en een lange rijzing heeft doorgaans geen bakkersgist nodig. Een lichtzure geur en onregelmatige luchtgaten kunnen erbij passen, maar bewijzen op zichzelf niets.