Nasi goreng

Ang nasi goreng ay pritong kanin na Indonesian ang pinagmulan. Karaniwan itong nilalagyan ng bawang, sibuyas, toyo at kecap manis—matamis na toyo—at inihahain kasama ng itlog, gulay o karne.

Pinakamadaling iprito ang malamig na kaning niluto noong nakaraang araw: hiwa-hiwalayin muna ang buo-buo bago ilagay sa mainit na kawali. Iprito nang mga 3–5 minuto sa mataas na init, at ihalo ang kecap manis at iba pang pampalasa sa huling bahagi.

Gumamit ng kaning malamig at hindi bagong luto; mas tuyo ito kaya hindi madaling maging malagkit sa kawali. Kung bagong luto lang ang mayroon ka, ikalat ito sa malapad na bandeha at palamigin muna bago iprito.

Masarap itong samahan ng pritong itlog, hiwa ng pipino at kamatis, at krupuk—malutong na crackers na gawa sa tapioca o hipon. Madalas ding ihain ang nasi goreng kasama ng satay o pritong manok.

Ilagay agad ang tira sa mababaw at may takip na lalagyan sa refrigerator, at kainin sa loob ng 3–4 na araw. Painitin ito hanggang umuusok nang pantay, haluin sa gitna ng pagpapainit, at huwag painitin nang paulit-ulit.

Paghaluin ang toyo at kaunting brown sugar o pulot para sa maalat-matamis na lasa; pakuluan saglit hanggang bahagyang lumapot. Hindi eksaktong kapalit ang resulta, pero mas malapit ito sa tamis at lapot ng kecap manis kaysa toyo lang.

Sa bawat 100 g, mas marami ang protina ng nasi goreng, na may 7.9 g, kaysa nasi goreng na may itlog, na may 4.4 g. Magkakaiba ang sangkap at dami ng itlog sa bawat luto, kaya hindi awtomatikong nangangahulugang mas marami ang protina sa lahat ng bersiyon.

Oo, pero ilagay agad ang bagong saing sa mababaw na lalagyan at palamigin sa refrigerator sa loob ng 2 oras; huwag iwang magdamag sa mesa. Gamitin sa loob ng 3–4 na araw at painitin nang lubusan bago kainin.