آرد کامل گندم و چاودار

بله، اما نان معمولاً متراکم‌تر می‌شود؛ برای شروع، حدود یک‌سوم آرد سفید دستور را با این آرد جایگزین کنید. چاودار گلوتنِ نان‌سازِ نیرومندی ندارد، پس جایگزینی کامل ممکن است نان را کم‌حجم و سنگین کند.

سبوس آب را جذب می‌کند و خمیر پس از ورز دادن هم کمی سفت‌تر می‌شود. آب را کم‌کم اضافه کنید و بگذارید خمیر ۲۰ تا ۳۰ دقیقه بماند تا سبوس فرصت جذب آب پیدا کند.

برای نان‌های روستایی، نان خمیرترش، کراکر و پنکیک مناسب است. در پنکیک، بخشی از آرد سفید را با آن عوض کنید تا طعم آجیلی و بافت پُرتری بگیرد.

آن را در ظرف دربسته، دور از گرما و رطوبت نگه دارید؛ سبوس و جوانهٔ غله باعث می‌شوند آرد کامل زودتر بوی ماندگی بگیرد. برای نگهداری طولانی‌تر، آرد را در ظرف محکم در فریزر بگذارید و پیش از مصرف به دمای اتاق برسانید.

این آرد ترکیبی از گندم و چاودار است و معمولاً برای خمیر نانِ قابل‌ورزتر به کار می‌رود. آرد کامل چاودار فیبر بیشتری دارد: ۱۹ گرم در هر ۱۰۰ گرم، در برابر ۱۰ گرم در این آرد.

آرد گندم کامل به‌تنهایی معمولاً خمیرِ کشسان‌تر و نانِ سبک‌تری می‌دهد؛ ترکیب گندم و چاودار مزه‌ای خاکی‌تر و بافتی متراکم‌تر دارد. برای نانی با حجم بهتر و طعم چاودار، این آرد را با آرد گندم کامل مخلوط کنید.

زیره یا رازیانه با طعم چاودار جور درمی‌آید و تخمهٔ آفتابگردان یا کدو به نان بافت می‌دهد. برای همراهی، پنیر، سوپ غلیظ و خوراک‌های حاوی قارچ انتخاب‌های خوبی‌اند.