گوشت گاو واگیو

استیک را خشک کنید و در تابه‌ای بسیار داغ، بدون افزودن روغن، هر طرف را حدود ۱ تا ۲ دقیقه سرخ کنید؛ برای تکه‌های ضخیم‌تر زمان بیشتری لازم است. چند دقیقه استراحتش دهید و چربیِ آب‌شده را برای مزه‌دار کردن گوشت به کار ببرید.

به‌جای تکیه بر نام واگیو به‌تنهایی، به میزان و پراکندگی رگه‌های چربی در گوشت، نوع برش و کشور یا منطقه پرورش توجه کنید. گوشت با رگه‌های ظریف و یکنواخت معمولاً بافت لطیف‌تری دارد؛ درجه‌بندی واگیو هم بر اساس مبدأ و نظام درجه‌بندی می‌تواند متفاوت باشد.

گوشت تازه را در بسته‌بندی دربسته در سردترین بخش یخچال نگه دارید و زود مصرف کنید؛ برای نگهداری طولانی‌تر، آن را بسته‌بندی و منجمد کنید. یخ‌زدایی را یک شب در یخچال انجام دهید، نه روی پیشخوان، و گوشتِ یخ‌زدایی‌شده را دوباره منجمد نکنید.

برش‌های لطیف آن برای استیک، سوکی‌یاکی و شابو‌شابو مناسب‌اند؛ برای سوکی‌یاکی، گوشت را نازک برش می‌زنند و کوتاه‌مدت در سس می‌پزند. چون چربی واگیو پرمزه است، همراهی ساده‌ای مثل برنج و سبزیجات گریل‌شده معمولاً بهتر از سس سنگین جواب می‌دهد.

برای استیک، گوشت گاو رگه‌دار یا استیکِ دارای رگه‌های چربی انتخاب نزدیک‌تری است؛ بافت و چربی واگیو را کاملاً بازسازی نمی‌کند، اما پخت کوتاه در تابه داغ کمک می‌کند گوشت آبدار بماند. برای شابو‌شابو یا سوکی‌یاکی، برش نازک گوشت گاو معمولی هم مناسب است.

واگیو به گوشت گاوهایی گفته می‌شود که از نژادهای خاص ژاپنی یا تبار آن‌ها هستند و معمولاً رگه‌های چربی فراوان‌تری دارند؛ «واگیو» به‌تنهایی تضمین‌کننده یک درجه یا کشور مبدأ مشخص نیست. در داده‌های این دو نوع، گوشت گاو معمولی ۱۲۸ کیلوکالری و ۲۲٫۲ گرم پروتئین در هر ۱۰۰ گرم دارد، در برابر ۲۴۰ کیلوکالری و ۲۰ گرم پروتئین در واگیو.