پنیر وگان

پنیر رنده‌شده‌ای بخرید که روی بسته‌بندی‌اش برای پیتزا یا ذوب‌شدن مناسب دانسته شده باشد؛ همهٔ پنیرهای وگان مثل پنیر لبنی کش نمی‌آیند. آن را روی مواد پیتزا پخش کنید و در فر داغ بپزید؛ اگر زود خشک می‌شود، کمی سس گوجه زیرش کمک می‌کند.

برای نوعی پنیر وگانِ قابل‌برش، بادام هندیِ خیس‌خورده را با آب‌لیمو، مخمر تغذیه‌ای، نمک و کمی آب میکس کنید و با آگارآگارِ حل‌شده در آب روی حرارت هم بزنید تا غلیظ شود. مخلوط را در قالب بریزید و چند ساعت در یخچال بگذارید تا ببندد.

آن را در ظرف دربسته و در یخچال بگذارید و با چاقوی تمیز بردارید. پنیر خانگی را هم در ظرف دربسته نگه دارید و طی چند روز مصرف کنید؛ اگر کپک زد یا بوی غیرعادی گرفت، دورش بریزید.

بله، اما پس از یخ‌زدایی ممکن است بافتش خرد یا آبکی شود؛ برای خوردن سرد مناسب نیست. آن را در بسته‌های کوچک فریز کنید و پس از یخ‌زدایی در غذاهای پخته، مثل سس پاستا یا پیتزا، به کار ببرید.

نوع رنده‌شده برای پیتزا، لازانیا و پاستای تنوری کاربرد دارد؛ نوع ورقه‌ای را می‌توانید در ساندویچ تست بگذارید. پنیرهای نرم‌تر هم با نان و سبزی یا در سس‌های خامه‌ایِ گیاهی خوب جفت می‌شوند.

برای روی پیتزا، توفوی خردشده یا مخمر تغذیه‌ای مزه‌ای پنیری می‌دهد، اما مثل پنیر وگان آب نمی‌شود. در ساندویچ، حمص یا آووکادوی له‌شده جایگزین خوبی برای لایهٔ نرم است.

بله؛ بعضی انواع با بادام هندی یا دیگر مغزها، سویا، نارگیل یا پروتئین گندم تهیه می‌شوند. اگر به ماده‌ای حساسیت دارید، فهرست ترکیبات همان محصول را بخوانید؛ عنوان «وگان» به‌تنهایی به معنی عاری‌بودن از آلرژن نیست.