وانیل

غلاف را از طول با چاقوی تیز باز کنید و دانه‌های ریز داخلش را با پشت چاقو بیرون بتراشید. دانه‌ها را به مایه اضافه کنید و خود غلاف را هم در شیر یا خامه گرم‌شده بخیسانید تا عطرش آزاد شود.

برای دسرهایی مثل کرم وانیلی، دانه‌ها و غلاف را هنگام گرم‌کردن شیر یا خامه اضافه کنید؛ پس از گرم‌شدن، حدود ۱۵ دقیقه بگذارید دم بکشد و بعد غلاف را بیرون بیاورید. در کیک، دانه‌ها را همراه مواد تر مخلوط کنید.

غلاف خوب معمولاً تیره، خوش‌بو و انعطاف‌پذیر است و با خم‌کردن به‌راحتی نمی‌شکند. لکه‌های سفید بلوری ممکن است بلورهای طبیعی وانیل باشند؛ کپک معمولاً ظاهر پرزدار دارد.

غلاف را در ظرف دربسته، دور از نور و گرما نگه دارید؛ یخچال جای مناسبی نیست، چون رطوبت می‌تواند به آن آسیب بزند. غلاف مصرف‌شده را بشویید و کاملاً خشک کنید، سپس در شیشه شکر بگذارید تا شکر عطر وانیل بگیرد.

عصاره وانیل جایگزین رایجی است؛ به‌جای یک غلاف، حدود یک قاشق غذاخوری عصاره به کار ببرید و آن را نزدیک پایان مخلوط‌کردن اضافه کنید. شکر وانیلی هم برای شیرینی‌ها مناسب است، اما شیرینی دستور را بیشتر می‌کند.

وانیل در کرم وانیلی، بستنی، پودینگ، کیک و شیرینی کاربرد دارد و با شکلات، میوه و قهوه هم خوب جور می‌شود. دانه‌های غلاف در دسرهای روشن مثل پاناکوتا ظاهر مشخصی هم دارند.

وانیل از میوهٔ یک نوع ارکیده به دست می‌آید؛ غلاف‌ها پس از برداشت عمل‌آوری و خشک می‌شوند تا عطر آشنای وانیل در آن‌ها شکل بگیرد. دانه‌های سیاه داخل غلاف، بذرهای ریز گیاه‌اند.