تراین

تراین معمولاً مخلوط گوشت، ماهی یا سبزیجاتی است که در قالب پخته و پس از سردشدن برش می‌خورد؛ پاته اغلب بافتی نرم‌تر و قابل‌مالیدن دارد. این دو نام گاهی برای خوراک‌های نزدیک به هم به کار می‌روند.

قالب را در ظرفی از آب داغ بگذارید و تراین را در فر با دمای ۱۶۰ درجهٔ سانتی‌گراد بپزید؛ آب باید تا نیمهٔ ارتفاع قالب برسد. دماسنج را در مرکز بگذارید و برای تراین گوشتیِ مخلوط، رسیدن مرکز به ۷۱ درجهٔ سانتی‌گراد را معیار بگیرید.

اگر دستور تراین گوشتی‌تان این کار را می‌خواهد، روی آن وزنه‌ای سبک بگذارید تا مخلوط فشرده و برش‌ها یکدست شوند. پس از خنک‌شدن، آن را چند ساعت در یخچال بگذارید و بعد برش بزنید.

تراین گوشتی را سرد، با نان ترد، خردل، خیارشور یا ترشی پیاز سرو کنید؛ سالاد سبز هم همراه خوبی است. تراین سبزیجات را می‌توانید با نان و سس ماست یا سس سبزی تازه بخورید.

تراین پخته را پس از خنک‌شدن در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و تا سه روز مصرف کنید. برای جلوگیری از خشک‌شدن، بهتر است آن را به شکل کامل نگه دارید و درست پیش از سرو برش بزنید.

بله؛ آن را در بسته‌بندی محکم و در اندازهٔ وعده‌ها فریز کنید. برای حفظ بافت، بگذارید یک شب در یخچال یخ‌زدایی شود؛ تراین‌های خامه‌ای یا ژلاتینی ممکن است پس از یخ‌زدایی کمی آب بیندازند.

بله؛ تراین اردک در هر ۱۰۰ گرم ۲۷٫۱ گرم چربی دارد، در برابر ۱۸ گرم در تراین خرگوش. تراین اردک همچنین پروتئین کمتری دارد: ۱۳٫۲ گرم در برابر ۱۹ گرم در هر ۱۰۰ گرم.