تاگلیاتله

تاگلیاتله خشک را در آب جوشِ نمک‌دار معمولاً ۷ تا ۹ دقیقه بپزید و یک رشته را پیش از آبکش‌کردن بچشید؛ اگر قرار است در تابه با سس بپزد، کمی زودتر آبکش کنید.

تاگلیاتله تازه نرم‌تر است و معمولاً در چند دقیقه می‌پزد؛ نوع خشک دیرتر آماده می‌شود و برای نگهداری طولانی مناسب‌تر است. برای غذای فوری، نوع تازه را در آب جوش کوتاه بپزید و زود امتحان کنید تا له نشود.

رشته‌های پهن تاگلیاتله سس‌های غلیظ را خوب نگه می‌دارند؛ راگو، سس گوشتِ آرام‌پز ایتالیایی، و سس قارچ خامه‌ای انتخاب‌های شناخته‌شده‌ای هستند. کمی از آب پاستا را نگه دارید و هنگام مخلوط‌کردن با سس اضافه کنید تا سس بهتر به رشته‌ها بچسبد.

فتوچینی از نظر پهنا و شکل نزدیک‌ترین جایگزین است؛ پاپاردله پهن‌تر است و با راگو جور درمی‌آید. اگر فقط ماکارونی دارید، آن را با همان سس سرو کنید، هرچند سس به اندازه رشته‌های پهن به آن نمی‌چسبد.

تاگلیاتله خشک را در ظرف دربسته، جای خنک و خشک نگه دارید. نوع تازه را در یخچال بگذارید و زود مصرف کنید؛ تاگلیاتله پخته را پس از خنک‌شدن در ظرف دربسته در یخچال نگه دارید و هنگام گرم‌کردن کمی آب یا سس بیفزایید.

برای تاگلیاتله خشک، رشته‌های سالم و یکنواختی انتخاب کنید که خردشدگی زیادی نداشته باشند. نوع تازه باید رنگ و بوی طبیعی داشته باشد و بسته‌بندی آن سالم و بدون رطوبت یا نشتی باشد.

نوع تخم‌مرغی با تخم‌مرغ تهیه می‌شود و معمولاً طعم و بافت غنی‌تری دارد؛ تاگلیاتله معمولی اغلب از گندم دوروم و آب ساخته می‌شود. اگر به تخم‌مرغ حساسیت دارید، ترکیبات روی بسته را بررسی کنید.