ورموت شیرین

آن را سرد، با یخ و پوست پرتقال سرو کنید؛ کمی آب گازدار هم نوشیدنی را سبک‌تر می‌کند. برای عطر بیشتر، پوست پرتقال را کمی روی لیوان فشار دهید.

در نِگرونی، ورموت شیرین را با جین و کامپاری مخلوط می‌کنند؛ در منهتن هم کنار ویسکی و تلخ‌افزار به کار می‌رود. برای منهتن، ورموت را کم‌کم اضافه کنید تا طعم شیرین و گیاهی ویسکی را نپوشاند.

درِ بطری را محکم ببندید و آن را در یخچال نگه دارید؛ تماس با هوا به‌مرور عطرش را کم می‌کند. بهتر است طی یکی دو ماه مصرفش کنید.

کمی ورموت شیرین به سس تابه‌ای گوشت یا قارچ عطر گیاهی و شیرینی ملایمی می‌دهد. پس از تفت‌دادن مواد، آن را در تابه بریزید و چند دقیقه بجوشانید تا بوی الکل کمتر شود و سس کمی غلیظ شود.

برای کوکتل، ورموت خشک جایگزین مناسبی است، اما نوشیدنی را کم‌شیرین‌تر و گیاهی‌تر می‌کند؛ کمی شربت ساده می‌تواند شیرینی را جبران کند. در سس غذا، شراب تقویت‌شده هم جایگزین می‌شود، ولی مزه‌اش دقیقاً یکسان نیست.

ورموت شیرین شرابی طعم‌دارشده با گیاهان و ادویه‌هاست و معمولاً تلخی و عطر گیاهی دارد؛ پورت شیرین شرابی تقویت‌شده و میوه‌ای‌تر است. در هر ۱۰۰ گرم، ورموت شیرین ۱۳۰ کیلوکالری و پورت شیرین ۱۵۱ کیلوکالری دارد.

پایهٔ آن شراب است که با الکل تقویت و با گیاهان، پوست مرکبات و ادویه‌ها طعم‌دار می‌شود. ترکیب گیاهان راز اصلی تفاوت عطر هر ورموت است.