زنجبیل سوشی

معمولاً کنار سوشی و ساشیمی سرو می‌شود؛ کمی از آن را میان لقمه‌های مختلف بخورید تا طعم قبلی کمتر بر مزهٔ لقمهٔ بعدی اثر بگذارد. در کنار برنج، نودل و غذاهای دریایی هم می‌توانید از آن استفاده کنید.

زنجبیل تازه را پوست بگیرید و با پوست‌کن به ورقه‌های بسیار نازک ببرید. ورقه‌ها را یک دقیقه در آب جوش بجوشانید، آبکش کنید و در شیشهٔ تمیز بریزید؛ سرکهٔ برنج، کمی شکر و نمک را گرم کنید تا حل شود، روی زنجبیل بریزید و پس از خنک‌شدن در یخچال بگذارید.

زنجبیل جوان ممکن است نزدیک پوست رگه‌های صورتی داشته باشد و هنگام ترشی‌انداختن رنگ بگیرد. رنگ صورتی پررنگ در بعضی محصولات از رنگ خوراکی می‌آید؛ صورتی‌بودن به‌تنهایی نشانهٔ تندی یا کیفیت بیشتر نیست.

آن را در ظرف دربسته در یخچال نگه دارید و با چنگال تمیز بردارید. ورقه‌ها باید زیر مایع ترشی بمانند؛ اگر کپک، بوی نامعمول یا تغییر بافت دیدید، آن را دور بریزید.

برای همراهی با سوشی، زنجبیل ترشی معمولی نزدیک‌ترین جایگزین است، اما ممکن است تندتر و کم‌شیرین‌تر باشد. زنجبیل تازهٔ رنده‌شده همان طعم ترش‌وشیرین را نمی‌دهد؛ اگر از آن استفاده می‌کنید، مقدار کمی به سس یا غذا اضافه کنید.

زنجبیل سوشی معمولاً به ورقه‌های نازک و شیرین‌ترِ زنجبیل گفته می‌شود که کنار سوشی می‌آورند؛ زنجبیل ترشی می‌تواند برش‌های ضخیم‌تر یا طعم ترش و تندتری داشته باشد. در هر دو، زنجبیل با سرکه ترشی می‌شود.

لازم نیست آن را روی هر لقمه بگذارید؛ معمولاً جداگانه و میان لقمه‌های متفاوت می‌خورند. اگر مزه‌اش برای شما تند یا شیرین است، یک ورقهٔ کوچک بردارید یا آن را کنار غذا بگذارید.