سوربه

پورهٔ میوه، آب‌لیمو و شربت شکرِ سردشده را مخلوط کنید و در ظرف کم‌عمق در فریزر بگذارید. هر ۳۰ تا ۴۵ دقیقه با چنگال هم بزنید تا بلورهای یخ خرد شوند؛ معمولاً پس از ۳ تا ۴ ساعت آماده است.

از میوهٔ رسیده و پورهٔ کاملاً یکدست استفاده کنید و شکر را پیش از فریزکردن در آب حل کنید؛ شکرِ حل‌نشده بافت دانه‌دانه می‌دهد. آب‌لیمو را کم‌کم اضافه کنید تا مزهٔ میوه حفظ شود.

آن را در ظرف دربسته و کم‌عمق، در سردترین بخش فریزر بگذارید و روی سطحش کاغذ روغنی بچسبانید تا کمتر یخ بزند. برای بافت بهتر، طی یک تا دو هفته مصرفش کنید و پس از آب‌شدن دوباره منجمدش نکنید.

حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه پیش از سرو آن را در یخچال بگذارید تا با قاشق راحت برداشته شود، اما شکلش را حفظ کند. اگر کاملاً سنگی شده، چند دقیقه بیشتر صبر کنید؛ گرم‌کردنش با مایکروویو بافت را آبکی می‌کند.

سوربهٔ لیمو یا پرتقال کنار توت‌های تازه، سالاد میوه و کیک ساده خوب می‌شود؛ نوع انبه یا توت را می‌توانید میان وعده‌های یک غذای سنگین سرو کنید. برگ نعناع یا کمی پوست رنده‌شدهٔ مرکبات هم عطرش را برجسته می‌کند.

این نام‌ها در کاربرد روزمره گاهی به‌جای هم به دسر یخیِ میوه‌ای گفته می‌شوند. معمولاً سوربه با آب‌میوه یا پوره و شربت شکر تهیه می‌شود و لبنیات ندارد؛ سوربت میوه نیز همین پایه را دارد، پس دستور و مواد را برای تفاوت دقیق بررسی کنید.

میوهٔ رسیده و خوش‌عطر انتخاب کنید؛ توت‌ها، هلو، انبه و مرکبات پورهٔ خوش‌طعمی می‌دهند. میوه‌های پرآب را پیش از فریزکردن پوره و صاف کنید تا دانه یا پوست بافت دسر را زبر نکند.