ژامبون سرانو

این ژامبون با نمک‌سود کردن و خشک‌رسیدن آماده می‌شود، نه با پختن؛ معمولاً برش‌های نازکش را همان‌طور که هست می‌خورند. اگر می‌خواهید عطر و بافتش بهتر حس شود، پیش از سرو حدود ۲۰ دقیقه از یخچال بیرون بگذارید.

برش‌های بازشده را در ظرف دربسته یا کاغذ مخصوص مواد غذایی بپیچید و در یخچال بگذارید تا خشک نشوند و بوی مواد دیگر را نگیرند. ژامبون یک‌تکه را پس از برش، با سمت بریده‌شده رو به پایین نگه دارید و سطح برش را بپوشانید.

آن را به پاستا، املت یا تخم‌مرغ نیمرو اضافه کنید؛ اگر در غذای داغ می‌ریزید، در دقایق پایانی بیفزایید تا زیادی خشک و شور نشود. ترکیب ژامبون سرانو با خربزه هم پیش‌غذای شناخته‌شده‌ای است.

نه؛ چون برش‌های نازکش زود خشک و سفت می‌شوند. اگر می‌خواهید آن را گرم کنید، در پایان پخت چند لحظه روی غذای داغ بگذارید؛ برای تردشدن، برش‌ها را در تابه خشک و روی حرارت ملایم کوتاه تفت دهید.

ژامبون پارما جایگزین نزدیک و آماده‌مصرفی است و می‌توانید آن را به همان شکل در ساندویچ یا کنار میوه سرو کنید. اگر چنین ژامبونی ندارید، ژامبون خشکِ نمک‌سود دیگری با برش نازک انتخاب کنید؛ مزه و شوری دقیقاً یکسان نخواهد بود.

در هر ۱۰۰ گرم، ژامبون پارما ۳۰۷ کیلوکالری و ۲۱٫۸ گرم چربی دارد، در برابر ۲۶۲ کیلوکالری و ۱۵ گرم چربی در ژامبون سرانو. پارما چربی بیشتری دارد، اما ژامبون سرانو پروتئین بیشتری دارد: ۳۱٫۱ گرم در برابر ۲۶٫۷ گرم.

این ژامبون اسپانیایی را با نمک‌سود کردن و سپس خشک‌رسیدن گوشت ران خوک تهیه می‌کنند؛ زمان رسیدن، بافت و عطر مشخص آن را شکل می‌دهد. نام «سرانو» به کوهستانی‌بودن شیوه سنتی خشک‌کردن اشاره دارد.