پای ریواس

ریواس را به تکه‌های حدود یک‌سانتی‌متری ببرید و خام با شکر و کمی نشاسته مخلوط کنید؛ در فر همراه پای می‌پزد و تکه‌ها شکلشان را بهتر نگه می‌دارند. ساقه‌های خیلی آبدار را پس از خردکردن کمی آبکش کنید تا کف پای خیس نشود.

فر را از پیش روی ۱۹۰ درجهٔ سانتی‌گراد گرم کنید و پای را حدود ۴۵ تا ۵۵ دقیقه بپزید. وقتی خمیر طلایی شد و حباب‌های پرکرده از شکاف‌های روی پای بیرون زد، آماده است؛ پیش از برش‌زدن بگذارید کاملاً خنک شود تا مواد میانی خودش را بگیرد.

ریواس ترش است؛ برای هر ۵۰۰ گرم ریواس خردشده، حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ گرم شکر و یک قاشق غذاخوری نشاستهٔ ذرت به کار ببرید. اگر ریواس بسیار ترش است، مقدار شکر را کمی بیشتر کنید، نه اینکه آب زیادی به مواد بیفزایید.

پای ریواس را معمولاً گرم یا هم‌دمای محیط، با یک قاشق بستنی وانیلی یا کمی خامهٔ زده‌شده سرو می‌کنند. ترشی میوه در کنار طعم ملایم و خامه‌ای این همراه‌ها خوب می‌نشیند.

پس از خنک‌شدن، پای را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و طی ۳ تا ۴ روز بخورید. برای برگرداندن تردی خمیر، برش‌ها را حدود ۱۰ دقیقه در فر ۱۶۰ درجه گرم کنید؛ مایکروویو خمیر را نرم می‌کند.

پای ریواس مزه‌ای ترش‌تر و پررنگ‌تر دارد و معمولاً برای متعادل‌کردنش شکر بیشتری می‌خواهد؛ پای توت‌فرنگی شیرین‌تر و میوه‌ای‌تر است. در هر ۱۰۰ گرم، پای توت‌فرنگی ۲۲۸ کیلوکالری و پای ریواس ۲۷۷ کیلوکالری دارد.

نه؛ فقط ساقه‌های ریواس را برای پای به کار ببرید و برگ‌ها را دور بریزید. برگ ریواس خوراکی نیست و نباید وارد مواد پای شود.

بله؛ پای پخته و کاملاً خنک‌شده را در بسته‌بندی مناسب فریزر بگذارید و برای بهترین بافت، طی حدود دو ماه مصرف کنید. برای سرو، آن را در یخچال یخ‌زدایی کنید و سپس در فر گرم کنید.