سس رمولاد

سس رمولاد معمولاً پایهٔ مایونز دارد و با خیارشور، کیپر، خردل و سبزی‌های معطر مزه‌دار می‌شود. مزه‌اش خامه‌ای، کمی ترش و تند است؛ دستورهای مختلف ممکن است مواد دیگری هم داشته باشند.

این سس کنار ماهی سرخ‌شده یا سوخاری، میگو و غذاهای دریایی خوب می‌شود و برای ساندویچ ماهی هم کاربرد دارد. در بعضی دستورها آن را کنار گوشت سرد یا سیب‌زمینی سرخ‌کرده می‌گذارند.

مایونز را با خیارشور و کیپر ریزخردشده، خردل و کمی آب‌لیمو مخلوط کنید؛ شوید یا جعفری خردشده هم طعم تازه‌ای می‌دهد. سس را دست‌کم ۲۰ دقیقه در یخچال بگذارید تا مزه‌ها به خورد هم بروند.

سس را در ظرف دربسته و در یخچال نگه دارید و هر بار با قاشق تمیز بردارید. سس خانگیِ تهیه‌شده با مایونز را بهتر است ظرف سه روز مصرف کنید؛ اگر بیش از دو ساعت بیرون یخچال مانده، دور بریزید.

برای کنار ماهی، سس تارتار نزدیک‌ترین جایگزین است؛ آن هم معمولاً مایونز و خیارشور دارد، اما اغلب کیپر یا سبزی‌های کمتری دارد. برای مزه‌ای ساده‌تر، مایونز را با آب‌لیمو و خردل مخلوط کنید.

سس رمولاد معمولاً بر پایهٔ مایونز است و خیارشور، خردل یا کیپر به آن مزهٔ تند و ترش می‌دهد؛ سس خامه ترش پایه‌ای لبنی و مزه‌ای ملایم‌تر دارد. در هر ۱۰۰ گرم، سس رمولاد ۲۸۸ کیلوکالری و سس خامه ترش ۱۳۹ کیلوکالری دارد.

سس رمولاد کوارک با پنیر کوارک تهیه می‌شود و معمولاً پروتئین بیشتری دارد: در هر ۱۰۰ گرم ۹٫۹۳ گرم، در برابر ۴٫۵ گرم در سس رمولاد. نسخهٔ معمولی چربی و انرژی بیشتری دارد؛ به‌ترتیب ۲۸٫۷ گرم چربی و ۲۸۸ کیلوکالری، در برابر ۱۶٫۶ گرم و ۱۹۹ کیلوکالری در نوع کوارک.

اگر مایونز را با تخم‌مرغ خام درست می‌کنید، از تخم‌مرغ پاستوریزه استفاده کنید و سس را پیوسته در یخچال نگه دارید. برای سس کم‌خطرتر، مایونز آماده را با خیارشور، خردل و سبزی‌ها مخلوط کنید.