روغن

برای سرخ‌کردن معمولی، دمای حدود ۱۷۰ تا ۱۸۰ درجهٔ سانتی‌گراد مناسب است؛ اگر دماسنج ندارید، روغن باید داغ باشد اما دود نکند. روغنی که دود می‌کند را از روی حرارت بردارید.

اگر روغن نسوخته و بوی تند یا رنگ خیلی تیره نگرفته است، بگذارید خنک شود، از صافی ریز رد کنید و در ظرف دربسته نگه دارید. روغنی را که کف می‌کند، دود کرده یا مزهٔ ناخوشایند گرفته است دوباره مصرف نکنید.

روغن را در ظرف دربسته، دور از نور، گرما و رطوبت نگه دارید؛ کنار اجاق جای خوبی نیست. روغن‌های حساس‌تر مثل روغن گردو پس از بازشدن بهتر است در یخچال باشند.

روغن زیتون فرابکر برای سالاد شیرازی، سبزیجات و سس‌های ساده انتخاب خوش‌طعمی است. اگر مزهٔ خنثی می‌خواهید، روغن آفتابگردان یا ذرت مناسب‌تر است.

برای کیک‌هایی مثل کیک هویج یا کیک ساده، روغن مایع با مزهٔ خنثی مناسب است؛ عطر مواد دیگر را نمی‌پوشاند و بافت کیک را نرم نگه می‌دارد. روغن زیتون پرعطر ممکن است مزهٔ کیک را تغییر دهد.

بگذارید کاملاً خنک شود، آن را در ظرف دربسته یا بطری دورریختنی بریزید و همراه زبالهٔ معمولی دفع کنید. روغن را در سینک نریزید؛ می‌تواند لوله‌ها را مسدود کند.

دودکردن نشانهٔ آن است که روغن بیش از حد داغ شده؛ بوی سوختگی هم هشدار دیگری است. ظرف را از روی حرارت بردارید و پیش از ادامهٔ پخت اجازه دهید دما پایین بیاید.