قزل‌آلای دریایی

فیله را با پوست در تابه‌ای داغ و کمی روغن، اول از سمت پوست بپزید تا پوست برشته شود؛ سپس برگردانید و فقط تا وقتی گوشت مات و به‌آسانی ورقه‌ورقه شود ادامه دهید. برای اطمینان از پخت، مرکز ضخیم‌ترین قسمت باید به ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد برسد.

فیله را با نمک، فلفل و کمی آب‌لیمو در فر ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد بگذارید؛ فیلهٔ معمولی حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه زمان می‌برد. وقتی گوشت با چنگال به‌راحتی ورقه شد، آن را بیرون بیاورید تا بیش از حد نپزد.

اگر ماهی کامل می‌خرید، چشم‌ها باید شفاف و برجسته و آبشش‌ها قرمز باشند؛ بوی تند یا آمونیاکی نشانهٔ خوبی نیست. فیلهٔ تازه باید سطحی مرطوب و یکدست داشته باشد و بوی ملایم دریا بدهد.

ماهی تازه را در ظرف دربسته، در سردترین بخش یخچال و در دمای حداکثر ۴ درجهٔ سانتی‌گراد نگه دارید و ظرف یکی دو روز بپزید. برای نگهداری طولانی‌تر، آن را در بسته‌بندی محکم فریز کنید و پیش از پخت در یخچال یخ‌زدایی کنید.

طعم ملایم و گوشت چرب آن با سبزی‌پلو، برنج و شوید، سیب‌زمینی تنوری و سبزیجات کبابی جور درمی‌آید. برای مزه‌دارکردن، آب‌لیمو، سیر و شوید کافی است؛ ادویهٔ خیلی تند طعم ماهی را می‌پوشاند.

بله؛ در بیشتر دستورهای سالمون، از جمله ماهی کبابی یا فیلهٔ فرپز، می‌توانید قزل‌آلای دریایی را جایگزین کنید و زمان پخت را با ضخامت فیله تنظیم کنید. در هر ۱۰۰ گرم، قزل‌آلای دریایی ۳٫۳ گرم چربی دارد، در برابر ۱۶٫۷ گرم در ماهی سالمون اطلس.

در داده‌های این دو ماهی، قزل‌آلای رنگین‌کمان با ۸٫۷۸ گرم چربی در هر ۱۰۰ گرم چرب‌تر از قزل‌آلای دریایی با ۳٫۳ گرم است. قزل‌آلای رنگین‌کمان همچنین ۱۵۳ کیلوکالری در هر ۱۰۰ گرم دارد، در برابر ۱۱۰ کیلوکالری در قزل‌آلای دریایی.

خوردن خام یا نیم‌پز آن خطر آلودگی انگلی یا میکروبی دارد؛ فریزکردن خانگی هم لزوماً همهٔ انگل‌ها را از بین نمی‌برد. برای مصرف ایمن‌تر، ماهی را بپزید تا مرکز آن به ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد برسد.