پیتزا ناپولی

فر را با سنگ یا سینی ضخیم داخلش، تا بالاترین دمای ممکن گرم کنید؛ پخت سنگی در فر خانگی معمولاً چند دقیقه طول می‌کشد. در تنور بسیار داغ ناپولی، پیتزا حدود ۶۰ تا ۹۰ ثانیه می‌پزد و لبه‌هایش پف می‌کند و لکه‌های برشته می‌گیرد.

دو ترکیب شناخته‌شده‌اش مارینارا، با گوجه‌فرنگی، سیر، پونه کوهی و روغن زیتون، و مارگاریتا، با گوجه‌فرنگی، موزارلا و ریحان است. مواد را کم و نازک پخش کنید تا خمیر خیس و سنگین نشود.

خمیر را با دست باز کنید و دور آن را برای لبه پف‌دار دست‌نخورده بگذارید؛ وردنه هوای جمع‌شده در لبه را بیرون می‌راند. پس از شکل‌دادن، سس و مواد را سریع اضافه کنید تا خمیر پیش از پخت خیس نشود.

باقی‌مانده را پس از خنک‌شدن، حداکثر تا دو ساعت در ظرف دربسته در یخچال بگذارید و ظرف سه تا چهار روز مصرف کنید. برای گرم‌کردن، برش‌ها را در تابه داغ و درپوش‌دار بگذارید تا زیرشان برشته و پنیرشان گرم شود.

پیتزای ناپولی خمیر نازک‌تری دارد، لبه‌اش پف می‌کند و معمولاً با مواد کم پخته می‌شود؛ پیتزای سیسیلی اغلب ضخیم‌تر و مستطیلی است و کف نان‌مانند و برشته‌تری دارد. پیتزای سیسیلی در هر ۱۰۰ گرم ۲۳۳ کیلوکالری دارد، در برابر ۲۲۴ کیلوکالری در پیتزا ناپولی.

سالاد سبز با چاشنی ساده یا سبزی‌های تازه کنار این پیتزا خوب می‌نشیند و مزه گوجه و ریحان را تحت‌الشعاع قرار نمی‌دهد. مارگاریتا را هم می‌توانید با چند برگ ریحان تازه پس از پخت سرو کنید.

بله؛ سنگ یا فولاد مخصوص پخت را روی طبقه بالایی بگذارید و دست‌کم ۴۵ دقیقه فر را تا بیشترین دمایش پیش‌گرم کنید. نتیجه دقیقاً مانند تنور ناپولی نمی‌شود، اما سطح بسیار داغ کمک می‌کند کف خمیر زود بپزد و لبه‌ها پف کنند.