کیک ناپلئونی

کیک را تا زمان سرو در یخچال نگه دارید و با چاقوی دندانه‌دار برش بزنید؛ برش‌های آرام و رفت‌وبرگشتی لایه‌های ترد را کمتر خرد می‌کنند.

خمیر هزارلا را به ورقه‌های هم‌اندازه برش بزنید و در فر از پیش گرم‌شده با دمای حدود ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد بپزید تا طلایی و پف‌کرده شود. پس از خنک‌شدن، ورقه‌ها را با کرم قنادی لایه‌لایه کنید و چند ساعت در یخچال بگذارید تا برش‌زدن آسان شود.

چون میان لایه‌های آن کرم قنادی است، کیک را در ظرف دربسته در یخچال بگذارید؛ بیرون از یخچال بیش از دو ساعت نماند. برای بهترین بافت، آن را طی یکی دو روز مصرف کنید.

می‌شود، اما پس از یخ‌زدایی لایه‌های خمیر معمولاً تردی‌شان را از دست می‌دهند. اگر فریز می‌کنید، برش‌ها را جداگانه و محکم بسته‌بندی کنید و در یخچال یخ‌زدایی کنید.

چای سیاه یا قهوهٔ تلخ، شیرینی کرم و خمیر هزارلا را متعادل می‌کند. چای را کم‌شیرین دم کنید تا مزهٔ کرم زیر طعم شیرینی اضافه نرود.

هر دو معمولاً از لایه‌های خمیر هزارلا و کرم ساخته می‌شوند؛ شیرینی ناپلئونی اغلب تک‌نفره و با لایهٔ رویی خردشده عرضه می‌شود، اما کیک را به شکل بزرگ‌تر لایه‌چینی و برش می‌زنند.

کیک را پس از چند ساعت خنک‌شدن ببرید تا کرم خودش را بگیرد. چاقوی دندانه‌دار را با فشار کم حرکت دهید و پس از هر برش پاک کنید تا کرم به لایه‌ها کشیده نشود.