مغز گوسفند

پوستهٔ نازک و رگ‌های درشت را با نوک چاقو جدا کنید و مغز را آرام زیر آب سرد بشویید. برای جداشدن راحت‌تر پوسته، آن را چند دقیقه در آب سرد بگذارید و بعد با دست بکشید.

برای آب‌پزکردن، مغز را در آبِ در حال جوشِ ملایم همراه کمی نمک، پیاز و زردچوبه حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بپزید؛ جوش شدید آن را متلاشی می‌کند. برای سرخ‌کردن، ابتدا آب‌پز و خنک کنید، سپس تکه‌ها را در کمی روغن هر طرف چند دقیقه سرخ کنید.

ابتدا مغز را آب‌پز کنید تا سفت شود، بگذارید خنک شود و سپس به قطعات درشت ببرید. تکه‌ها را با آرد یا آرد سوخاری نازک بپوشانید و در تابهٔ داغ، با جابه‌جایی کم، سرخ کنید.

مغز سرخ‌شده را معمولاً با نان، آب‌لیمو و سبزی خوردن می‌خورند؛ در ساندویچ هم با جعفری و پیاز خوش‌طعم است. تخم‌مرغ را می‌توانید در پایان پخت به تابه اضافه کنید و با مغز هم بزنید.

نه؛ مغز را خام یا نیم‌پز نخورید. آن را تا پخت کامل حرارت دهید و از مغز خام برای چشیدن یا آماده‌کردن غذا استفاده نکنید.

مغز خام را در ظرف دربسته و در سردترین بخش یخچال نگه دارید و هرچه زودتر بپزید؛ برای نگهداری طولانی‌تر، آن را بسته‌بندی و منجمد کنید. مغز پخته را هم سریع سرد کنید و در ظرف دربسته در یخچال بگذارید.

مغز گوسفند در هر ۱۰۰ گرم ۱۲۶ کیلوکالری و ۱۰٫۹ گرم پروتئین دارد؛ مغز گوساله ۱۰۸ کیلوکالری و ۹ گرم پروتئین دارد. بافت هر دو نرم است و روش پختشان مشابه است.

در یک سهم ۱۰۰ گرمی مغز گوسفند ۱۱ گرم پروتئین وجود دارد. برای سهم کوچک‌تر، مقدار پروتئین را متناسب با وزن همان سهم در نظر بگیرید.