دم خرچنگ دریایی

بهترین راه این است که آن را یک شب در یخچال بگذارید. برای عجله، دمِ بسته‌بندی‌شده را حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه در آب سرد قرار دهید و آب را هر چند وقت عوض کنید؛ روی پیشخوان رهایش نکنید.

پوسته را از طول ببُرید و گوشت را کمی بیرون بکشید. در فرِ ازپیش‌گرم‌شده با دمای ۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد، حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بپزید تا گوشت مات و سفت شود و دمای مرکز آن به ۶۳ درجه برسد.

گوشت باید از حالت شفاف به مات و سفید تغییر کند و با چنگال به‌راحتی ورقه‌ورقه شود. اگر دماسنج دارید، دمای ضخیم‌ترین بخش گوشت باید به ۶۳ درجهٔ سانتی‌گراد برسد؛ پخت طولانی آن را لاستیکی می‌کند.

دم خام را در بسته‌بندی دربسته و در سردترین بخش یخچال نگه دارید و طی یکی دو روز بپزید. دم پخته را حداکثر سه تا چهار روز در ظرف دربسته و یخچال نگه دارید؛ برای نگهداری طولانی‌تر، آن را فریز کنید.

گوشت پختهٔ آن را با کرهٔ آب‌شده و لیمو، یا در رول خرچنگ دریایی با نان نرم سرو کنید. تکه‌های آن در پاستا، سوپ بیسک و سالاد دریایی هم خوب می‌نشینند.

گوشت باید سفت و بوی آن ملایم و دریایی باشد؛ بوی تند یا آمونیاکی نشانهٔ خوبی نیست. اگر دم منجمد می‌خرید، بسته‌ای بردارید که پارگی نداشته باشد و گوشت در آن خشک و سوخته به نظر نرسد.

نه؛ خرچنگ دریایی از سخت‌پوستان است و می‌تواند واکنش حساسیتی شدید ایجاد کند. اگر به سخت‌پوستان حساسیت دارید، آن را نخورید و هنگام سفارش غذا دربارهٔ تماس با ابزار یا روغن مشترک هم بپرسید.